همزمان با اعلام توقف طرح استخراج معدن حاجیگک توسط هندوستان، امیدواریها در مورد استخراج اين معدن، به یأس تبديل شد. هرچند رفیع صدیقی، سخنگوی وزارت معادن و پطرولیم، ادامه مذاکره با هند و احتمال توافق روی برخی از شرایط را قابل تصور عنوان می كند، اما در عين حال مقامهای دیگری در این وزارت از توقف گفت و گوها ميان دوطرف خبر میدهند.
به گزارش رسانههای هندی، در حال حاضر معاونین وزرای خارجه افغانستان و هند برای بررسی مجدد شرایط قرارداد و نحوه تأمین بودجه اجرای این طرح، يك كميته تشكيل داده اند. روزنامه ایندین اکسپرس نوشته: “این کمیته در نظر دارد جزئیات طرح استخراج آهن معدن حاجیگک افغانستان، توسط چند شرکت زير نظارت شرکت فولاد هند (SAIL) را مورد بررسی مجدد قرار دهد.”
شرکت فولاد هند خواستار تأمین یک ملیارد و 319 ملیون دالر قرضه بدون سود برای اجرای طرح زیربنایی و استخراج معدن آهن در افغانستان و نیز 15 ملیارد دالر دیگر برای احداث یک خط آهن به طول 2482 کیلومتر از منطقه “حاجیگک” به بندر چابهار ایران به منظور انتقال آن شده است.
معدن آهن حاجیگک در ۱۰۰ کیلومتری شمال غربی کابل و در شرق ولایت بامیان واقع شده و بزرگترین معدن آهن در افغانستان است. معدن حاجیگک بهصورت لایه و لنز مانند در درون سنگهایی به سن “نیو پروتروزوئیک” قرار دارد وعمدتاً از هماتیتFe2O3) ) و مگنیت ((Fe3O4 تشکیل شده است. این معدن در سال 1911 شناسایی شد و تا حالا توسط زمین شناسان مختلف مورد مطالعه قرار گرفته است. معدن حاجیگگ 12 کیلومتر طول و 550 متر عمق دارد.
تحقیقات اکتشافی این معدن توسط کارشناسان خارجی قرار گرفته و انگلیسیها، آلمانیها، فرانسویها وبالاخره روسها این منطقه را مورد مطالعه و ارزیابی قرار داده اند. مهمترین تحقیقات را روسها در اوآخر دهه 1960، دهه 1970 و اوایل دهه 1980 به انجام رساندند. روسها در دهه 1970 و 1980، مراحل اکتشافی را تکمیل نمودند و پلانهای استخراجی را نیز طراحی كردند، ولی به دليل ناآرامی های سياسی و فقدان زيرساختها در كشور به مرحله استخراج نرسيد.
پیش از این مسوولان وزارت معادن گفته بودند با شروع کار استخراج آهن از معدن حاجیگگ، سالانه بیش از 300 ملیون دالر، به عايد دولت افغانستان افزوده شده و حدود 30 تا 35 هزار نفر در این معدن مشغول کار خواهند شد.
قابل یاد آوری است که براساس آمارهای وزارت معادن، معدن آهن حاجیگگ نزدیک به دو ملیارد تن آهن را در خود جا داده است و احتمال دارد که کار استخراج تمامی آهن موجود در این معدن، 180 سال را در بر گیرد.
اما تاحال، استخراج این معدن، به دليل نابسامانیهای سياسی، مشكلات اداری و ناامنیها آغاز نشده است. آگاهان امور، بخش از این موانع را متوجه ناامنیها دانسته و دلیل عدم اعتماد سرمایهگذاران خارجی را، بیثباتی افغانستان و عدم اعتماد به آینده بهخصوص در سالهای پس از 2014 میدانند. تاجمحمد اکبر، استاد اقتصاد پوهنتون کابل میگوید: “کشورهای که در افغانستان منافع اقتصادی خود را دارند و قراردادهايی را عقد کرده اند، تزلزل دولت افغانستان را که میبینند فکر میکنند که ممکن منافع شان در خطر باشد. آنها از انتقال سیاسی قدرت در 2014 هراس دارند.”
وفیالله افتخار، رییس اداره آیسا، روز یازدهم عقرب در يك نشست خبری اذعان داشت که این اداره، برای سرمایهگذاری تسهیلات لازم را ایجاد کرده و سرمایهگذاران میتوانند «به سرعت و سادگی» جواز سرمایهگذاری در کشور را دریافت کنند. به گفته وی در گزارش بانک جهانی، از لحاظ ایجاد تسهیلات برای سرمایهگذاری، افغانستان در جایگاه ۱۶۴ از میان ۱۸۹ کشور جهان قرار گرفته که نسبت به سال گذشته که در جایگاه ۱۷۰ قرار داشت، پیشرفت قابل توجهی داشته است.
او همچنین خاطرنشان ساخت که اداره آیسا در شاخص اولی که پروسه جوازدهی برای سرمایهگذاری است در جهان، جايگاه بیست و چهارم را دارد. بانک جهانی اعلام کرده که حذف مقررات تفتیش مالی شرکتهای تازه تاسیس و علاوه بر آن تقویت و ایجاد امنیت در سیستم معاملات و ایجاد مرکز واحد ثبت شرکتهای سرمایهگذار از دیگر تسهیلات در افغانستان هستند.
کلیدگروپ را در تویتر و فیس بوک دنبال کنید
