تحلیل

114
۱۹ ثور ۱۳۹۰

طالبان و تلاش مجدد برای دستیابی به قندهار


از ابتدا قندهار محل ظهور طالبان بود که بعد به مرکز امارت شان تبدیل شد و بالاخره از همانجا با شکست  در برابر امریکایی ها ناپدید شدند و با ظهور دوباره بار دیگر در قندهار تمرکز نمودند و از آنجا قصد احیای دوبارۀ حاکمیت شان را گرفتند وبه این خاطر در سالهای اخیر از خونین ترین ولایات افغانستان به حساب می آید. در قندهار حدود سی هزار نیروی خارجی متمرکز است و یکی از بزرگترین میدان های هوایی نظامی امریکا در جهان نیز در قندهار ساخته شده که از این میدان بخش های مختلف افغانستان کنترول می شود. علاوتآ صد ها نیروی پولیس، اردو و امنیت ملی نیز در این شهر متمرکز بوده که ظاهراً برای تامین امنیت تلاش می کنند.

با استقرار این همه نیرو بازهم مرکز قندهار همیشه در تهدید مخالفان قرار داشته که شبانه بخش های از آن را کنترول و تهدید می کنند، باج خواهی می نمایند و به عملیات انتحاری، انفجاری و رویارویی می پردازند. مردم قندهار نسبت به هر جایی از کشور بیشتر احساس نا امنی کرده، نمی دانند که همین فردا بر سر آنان و فرزندان شان در این شهر جنگزده و خونین چه خواهد آمد.

با اینکه نیرو های ناتو در ۲۰۰۶ ولسوالی های پنجوایی و ژیری این ولسوالی را با خاک یکسان کردند، در ولسوالی های ارغنداب، خواجه ملک و  شاه ولیکوت عملیات های سنگینی و تباه کنی به راه انداختند، اما تا حال نتوانسته اند که امنیت شهروندان قندهای را بگیرند و مخالفان هرچه در توان دارند در حق مردم این شهر انجام می دهند. در باغپل میلۀ سگ جنگی را با انتحار خاک و دود کردند که در آن بیش از ۲۰۰ نفر کشته و زخمی شدند. در شاه ولیکوت با انتحار بر عروسی چندین  زن و طفل را کشتند، در ارغنداب بر میلۀ عنعنوی مردم خود را منفجر کردند و چندین کشته و زخمی به جا ماندند،  بر زندان قندهار حمله کردند و با کشتن افراد امنیتی، ۹۰۰ زندانی را رها کردند، با انفجار تانکری پر از مواد انفجاری درنزدیکی امنیت ملی در ماه رمضان جان ۸۰ تن را گرفتند و بالاخره در   به زندان سرپوزه نقب زدند و با همیاری سربازان درون زندان بیش از ۵۰۰ طالب را رها کردند. درحملات دو طرف درگیر بیش از ۹۰ درصد غیر نظامیان به قتل می رسند ودو طرف در این چند سال از این کشتن ها ابایی نداشته اند.

بعد از آخرین عملیات طالبان بر زندان سرپوزه که تا هنوز دوسیۀ آن هموار است، اینک طالبان به دنبال اعلان عملیات البدر با یک نیروی چهل نفری به تاریخ ۴ می بر اداره ولایت، قومندانی امنیه، ریاست امنیت ملی و هوتل قندهار حمله کردند که جنگ تا صبحگاه ۶ می جریان داشت. در این جنگ تمام بخش های امنیتی در مقابله با طالبان بر خاستند و نیرو های آیساف و هلیکوپتر های آنها نیز در این عملیات شرکت کردند. این جنگ دو روزه ۲۲ کشته و ۵۰ زخمی داشت که دو نظامی، یک غیر نظامی و ۱۸ حمله کننده را شامل می شد. ۱۱ تن ازحمله کنندگان در اثر تبادل آتش به قتل رسیدند و ۷ تن دیگر با واسکت های انفجاری، انتحار کردند. گفته می شود که در میان دستگیر شدگان طالبان فراری که از زندان سرپوزه فرار کرده،  نیز دیده می شوند.

مک کریستال قومندان عمومی نیرو های ناتو و امریکا ، قبل از پتریوس، عملیات موجی و دراز مدتی را د قندهار طراحی نموده بود  و به باور او باید قندهار پاکسازی می شد و حاکمیت در آن مستقر می گشت، زیرا او شکست طالبان در قندهار را شکستن ستون فقرات آنها می دانست، اما بعد از فراخوانده شدن او به واشنگتن و تقرری پتریوس به جای او ، این عملیات به دلایل نا گفته عملی نشد و تهدید طالبان بر شهر قندهار همچنان پا برجا ماند. چیزیکه ما اکنون آن را می بینیم. طالبان در حالی شبانه از طریق ولسوالی ارغنداب در شهر نفوذ می کنند که حداقل یک هزار سرباز امریکایی در آن مستقر اند. بدون آن که در این مسیر و در خود ارغنداب و در اطراف شهر قندهار صد ها پولیس جابجا می باشند.

تهدید شبانۀ شهر قندهار از سوی طالبان با این همه قوای امنیتی خارجی و داخلی این سوال را بر می انگیزد که چرا ۴۰ نفر طالب به این آسانی قادر به نفوذ در شهر می شوند و بعد دو روز در جنگ رویارویی مقابل این همه قوا قرار می گیرند و می توانند دوباره عقب نشینی کنند. آیا بر رسی این مسئله برای مقامات ارشد دولت افغانستان در کابل، جدی تر از نفوذ طالبان در زندان قندهار نیست؟

عملیات طالبان در قندهار با اینکه قادر به سقوط  حاکمیت دولتی نشد، اما بر پایین آوردن مورال مردم و حمایت بعدی شان از دولت شدیداً تاثیر گذاشت. دو عملیات پیاپی طالبان بر زندان سرپوزه و شهر قندهار، شکننده بودن امنیت در این شهر و زمینۀ نفوذ افراد طالبان را در هر جایی که بخواهند، عریان ساخت و باور بسیاری مردم را از اینکه در آینده نیرو های مسلح افغانستان قادر به تامین امنیت گردند، شدیداً لطمه زد.  چون در صورتی این همه نیرو قادر به مقابله با ۴۰ طالب نباشند، در صورتی طالبان نیروی قوی چند صد نفری را به سوی هر شهری مارش کنند، قادر به حتی سقوط این شهر ها خواهند شد.

جمعبندی و ارزیابی دو حملۀ پیاپی طالبان بر زندان و شهر قندهار باید برای مقامات امنیتی افغانستان بسیار مهم باشد و بالاخره در یابد که دلیل نفوذ ، ادامه جنگ و اینکه چگونه اینهمه مهمات در دو روز در اختیار شان قرار گرفته ، از مهمترین نکاتیست که باید جداً به آنها پرداخته شود، در غیر آن تکرار این حوادث نه تنها در شهر قندهار که در کابل نیز ممکن خواهد شد و این چالش بزرگی برای دولت افغانستان در زمانی خواهد بود که سنگ صلح با طالبان را به سینه می زند و لابد این را باید بداند که صلح از موضع ضعیف و ضربه پذیر فقط به نفع جانب مقابل است.

به اشتراک بگذارید

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد