تحلیل

291
۲۵ جوزا ۱۳۸۹

سرپرست ها؛ مسئولین بی مسئولیت

با اینکه جامعۀ جهانی از نبود ظرفیت کاری میان ادارات دولت افغانستان به خصوص مقامات پالیسی سازپیوسته شکایت دارند، اما آقای کرزی که نه به این شکایات باور دارد و نه قادر شده که درین نه سالی که گذشت  یک ادارۀ فعال، با کفایت  و با ظرفیتی را بسازد،اینک با اینکه چند ماه از رسیدن بار دومش به قدرت میگذرد، اما نتوانسته و یا نخواسته که کابینه اش را تکمیل نماید و این همه مشکلات کشور را با یک کابینۀ زخمی و نیم جان به پیش می برد و معلوم است که ثمره و باز دهی این کابینه چه خواهد بود.

درین روز گار سخت و به شدت شکننده اداره ۱۲ وزارت و چند ریاست مستقل از جمله ریاست بسیار مهم امنیت ملی به وسیلۀ افراد سر پرست اداره میشود که واقعاً کار بسیار جالبی است.

حامد کرزی هر طوری بود در دور دوم ریاست جمهوری باز هم انتخابات را برد و به قدرت رسید و باید کابینۀ جدیدی تشکیل و جهت گرفتن رای اعتماد به ولسی جرگه معرفی می شد.

اوبالاخره افراد کابینه را به ولسی جرگه معرفی نمود که از جمع ۲۵ وزیر فقط ۷ وزیر قادر به اخذ رای اعتماد شده، دیگران از سوی ولسی جرگه رد شدند، بعد از چندی بار دوم  وزرای باقیمانده را به ولسی جرگه فرستاد تا بازهم رای اعتماد بگیرند، اما این بار نیزفقط ۷ نفر مورد تایید ولسی جرگه قرار گرفتند و بقیه رد شدندکه بدین صورت ۱۴ وزیر از جمع ۲۵ وزیر کابینه در دو بار معرفی به ولسی جرگه قادر به گرفتن رای اعتماد گردیدند و ۱۱ وزارتخانه بدون وزیر ماند.

رئیس جمهور برای یازده وزارت باقیمانده، معین اول مقرر نمود که بیشتر آنان وزرای سابقه بودند و بعد همۀ این معینان را سرپرست این وزارتخانه ها تعیین کرد.

بعد از آنکه اتمر و امرالله صالح از وزارت داخله و ریاست امنیت ولی برکنار شدند، معاونین این دو ارگان نیز به عنوان سر پرست وزارت داخله و ریاست عمومی امنیت ملی برای مدت نامعلومی مقرر شدند و به اینصورت آقای کرزی باید ۱۲ وزیر و چئد رییس عمومی را بار دیگر انتخاب و جهت اخذ رای اعتماد  به ولسی جرگه میفرستاد. اما ماه ها گذشت و او این کار را نکرد.

ولسی جرگه بعد از یک انتظار نسبتاً طولانی، چند بار تلاش کرد تا کرزی را قانع بسازد که وزرای باقیمانده را به ولسی جرگه بفرستد تا رای اعتماد بگیرند و وزارت خانه ها از حالت سرپرستی بیرون شوند، اما کرزی که برای تعیین وزرای جدید با موانع و مشکلات بسیاری رو به رو است، ازجمله برخی از متحدان او که در جریان کمپاین انتخاباتی ریاست جمهوری در کنارش ایستادند و برای هریک وزارتخانه ای وعده داد، اکنون باید به وعده هایش عمل کند، اما  برخی ازاین انتخاب ها مطمئناً با مخالفت جامعۀ جهانی رو به رو شده و هم کرزی نمیخواهد تا یاران دیرینش را از دست بدهد و هرچند به عنوان سرپرست باشند، اما بازهم  خوب است که درکنارش  باشند.

ولسی جرگه  که باید برای چهل روز به رخصتی تابستانی می رفت، از رفتن به این رخصتی ابا ورزید و تلاش نمود تا رئیس جمهور را برای معرفی وزرای جدید و تکمیل کابینه زیر فشار قرار دهند و از او خواستند تا هرچه زود تر این افراد را به ولسی جرگه بفرستد، اما کرزی بی اعتنا به این درخواست ها وقت کشی کرد و بالاخره ولسی جرگه  از چند روز به اینسواعتصاب دهانی را به راه انداخت و جلسات خاموش  برگذارنمودند که تا حال ادامه دارد، مگر از شدت آن کاسته شده است و علایمی  مبنی بر اینکه کرزی وزرای باقیمانده  را  به زودی به پارلمان معرفی کند، دیده نمیشود.

اما گزارش های وجود دارد که برای تعیین وزیر داخله تلاش های وجود دارد و چند کاندید زیر بحث و چانه قرار دارند.

وزرا و روسای سرپرست که فکر میکنند هر لحظه از کار برکنار خواهند شد ، منطقا دلبستگی به کار نداشته و با  فساد حاکمی که بر اداره های شان وجود دارد، میکوشند تا در مدتی که سر پرست اند، سود لازم را ببرند. این سر پرست ها نه در برابر قانون و نه قوۀ مقننه چون یک وزیر مسئولیت دارند ونه در قوانین دیگر روی این سرپرست ها قید های ذکر شده و نه حدود صلاحیت آنان در کار ها مشخص میباشد.

به این خاطر در اوضاع متلاطم و به شدت ناهنجار کنونی که در ادارۀ افغانستان هر مقام ارشد باید ده برابر دیگران کار کند و به همین اندازه خود را در برابر قانون و ملت پاسخگو بداند، میبینیم که افرادی سرپرست شده اند که نه مسئولیت دارند و نه ظرفیت کاری،  چون بسیاری اینان در گذشته شناخته شده و مردم جمعبندی های خاصی از آنان دارند.

اینکه انتخاب وزرای جدید شایسته خواهد بود که با این همه تعلل انتخاب میشوند، کسی باور ندارد. همین های که اکنون رای اعتماد گرفته و به صفت وزیر کار میکنند، درین چند سال گل های سرسبد حکومت بوده و می بینیم که کسی ازان ها راضی نیستند، چون در مجموع سیستم نقایص کلانی دارد و تا وقتی تغییرات ریشه ای در سیستم به وجود نیاید و پارلمان به عنوان قوۀ مقننه یک بازرس خوب و عاری از فساد نباشد، ممکن نیست در انتخاب وزرا موفق باشند.

درین چند سال دیده ایم که وزرای بر سکوی قدرت ایستاد شده و سالها در سمت های متعددی کار کرده که اگر یک بر رسی دقیق از کار آنان صورت گیرد، جز صفر چیزی کمایی نخواهند کرد.

در صورتی که تعلل معرفی وزرا به پارلمان واقعاً به خاطر دقت در کار می بود و کرزی همنظر با جامعۀ جهانی به دنبال افراد صادق، پاک و کاردان سرگردان میبود، همۀ مردم افغانستان  این به تعویق انداختن های  او را میبخشیدند و بر طبق «دیر آید، خوب آید» انتظار میکشیدند، اما چون میدانند که کرزی فقط عده ای خاصی را میشناسد و همان ها را این طرف و آن طرف لول میدهد، پس دیر می آید و همانی که بود بازهم  می آید.

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد