تحلیل

80
۲۰ حمل ۱۳۹۰

بازی از سر با همان مهره ها

با اینکه جنجال لوی سارنوال  و ولسی جرگه در داغ ترین لحظات خود رسیده، کرزی تصمیم گرفته تا برخی از افراد کابینه را به پارلمان معرفی کند و رای اعتماد بگیرد. بعضی از وکلا گفته اند که در قدم اول کرزی تصمیم به معرفی چهار وزیر سرپرست  گرفته که شامل اسماعیل خان وزیر آب و برق، داوود نجفی وزیر ترانسپورت، ثریا دلیل وزیر صحت عامه و امیرزی سنگین وزیر مخابرات می باشند.  این که این چهار وزیربتوانند رای اعتماد ولسی جرگه را کسب کنند، در مورد هریک دیدگاه های مختلفی وجود دارد. در این میان اسماعیل خان یکی از پرجنجالترین کاندید وزیرانی است که در ده سال گذشته با فرازو نشیب های بسیاری در قدرت رو به رو بوده است.  او بعد از آنکه با فشار نظامی و سیاسی از «امارت» هرات دست برداشت، به کابل آورده شد و وزیر مقرر گردید. او بالاخره با کرزی همکار شد و این را کرزی بار بار گفته است که در مقابله با امریکایی ها اسماعیل خان او را یاری رسانده ، اما حال که کرزی باید پایگاه های دایمی امریکا را از طریق لویه جرگه در افغانستان تصویب نماید، اسماعیل خان صریحاً مخالفت خود را با این پایگاه ها اعلان کرده و به این خاطر کمک های امریکا به این وزارت به شذت کاهش یافته است و در چنین وضعیتی بعید به نظر می رسد که او بار دیگر از سد ولسی جرگه بگذرد و رای اعتماد به دست آورد. کرزی با اینکه از حمایت اسماعیل خان نسبت به خودش اظهار شکران می کند و از حمایت او در جریان کمپاین انتخاباتی اش در هرات و ولایات همجوار مشکور است، اما  نمی خواهد که با جنجال های اسماعیل خانی خود را با حامیان قدرتمند امریکایی اش به جنجال باندازد. لذا این آخرین تیر خلاص بر ادامۀ قدرت اسماعیل خان در دولت کابل خواهد بود که با عدم رای اعتماد این بار ولسی جرگه در خلسه های زندگی تصوفی خود فرو خواهد رفت.

اما در مورد سه وزیر دیگر نیز نمی توان نظر نهایی را صادر کرد، ولی سه وزیر از لحاظ ترکیب تباری باب دندان بسیاری از وکلای پارلمان اند. ازبک، هزاره و پشتون که اگر اسماعیل خان به عنوان یک تاجک حذف گردد، وکلای تاجک که طیف دوم پارلمان این دوره را می سازند، معلوم نیست که در قبال سه وزیر غیر تباری خود چه واکنشی نشان خواهند داد.  اما آنچه مهم است و نقل سرمجلس اکثر رسانه های داخلی و خارجی شده، موقعیت دو وزیر مهم و کلیدی چون وزیر دفاع و وزیر مالیه می باشد. زیرا برخی از این رسانه ها می نویسند که قرار است در کابینۀ جدید رحیم وردک وزیر دفاع و حضرت عمر زاخیلوال وزیر مالیه کنار گذاشته شوند. وردک قبل از آنکه کرزی لویه جرگه را بطلبد و از آن طریق ادامۀ حضور امریکایی ها در افغانستان را به تصویب برساند، اعلان نمود که باید از این پیشنهاد امریکایی ها استقبال گردد و این برای ثبات افغانستان  بسیار مهم و موثر است. با این اظهار نظر ها، اینکه آیا کرزی یا وردک بهتر و بیشتر به نفع امریکایی ها در مورد پایگاه های دایمی کار می کنند، خود شان محاسبه خواهند کرد. گفته می شود که کرزی گفته های وردک و اسماعیل خان را از دو جایگاه متضاد خلاف فیصلۀ خود و کابینه می داند، لذا هرد باید بهای گفته های شان را بپردازند. عمر زاخیلوال نیز زمانی گفته بود که کرزی رئیس جمهور ضعیفیست. اما اینکه واقعاً حرف های پشت پرده در برکناری این دو وزیر فقط همین ها باشد، بعید به نظر می رسد. زیرا اگر امریکایی ها همین امروز کمک های خود بر اردوی ملی کاهش دهند، ارابۀ این اردو به گل می نشیند.  برخی ها فکر می کنند که این سبکدوشی ها زمینه سازی برای تضمین قدرت بعدی و حضور شان در دستگاه حاکمیت بعد از کرزی می باشد. وقتی کرزی برای تعیین قومندان امنیۀ یک ولایت خود را مکلف به مشوره با دوستان بین المللی اش می داند و نمی تواند از رای و نظر آنان سرپیچی کند، پس این همه صلاحیت را از کجا کرده که دو وزیر بسیار مهم و شاخص را به خاطر بیان دو جمله از وظیفه سبکدوش کند. برخی ها به این باورند که امریکایی ها تلاش دارند که بعد از ۲۰۱۴ حضرت عمرزاخیلوال را به جای کرزی به قدرت برسانند، چیزی که در مورد اتمر و حمایت انگلیس ها از او هم، فکر می شد. در صورتی امریکایی ها همچو نظری داشته باشند، مخالفت و یا عدم مخالفت زاخیلوال برای کرزی بعد از سال ۲۰۱۴ سودی و یا زیانی ندارد، چون او در دور سوم از نظر قانونی نمی تواند خود را کاندید  ریاست جمهوری کند، پس دلیلی ندارد که کرزی، زاخیلوال را رقیب خود بداند.

اما آنچه مهم است این که در کابینه های ده سالۀ افغانستان فقط عده ای معدودی همیشه تا و بالا می شوند. وزیران از یک وزارت خانه به وزارتخانۀ دیگر جابجا می گردند و بسیاری این را دلیل حمایت کشور های خاصی از افراد خاصی در کابینه می دانند که کرزی  مجبور است در برابر کمک های شان فرمایشات آنها را  بپذیرد. گفته می شود که بعد ازاظهارات اسماعیل خان در مورد عدم ضرورت پایگاه های دایمی امریکا در خاک افغانستان، کمک های یو اس آی دی بر این وزارت بشدت کاهش یافته است.

رویارویی میان کرزی و ولسی جرگه بر سر تایید و یا رد وزرای پیشنهادی اش، با پیچیدگی های کشمکش میان لوی سارنوال، ولسی جرگه و محکمۀ اختصاصی  گره خورده  که اگر این گره ها با امتیاز دهی کرزی به ولسی جرگه و به عکس آن باز گردد، دوطرف احساس آرامش خواهند کرد و در این جریان که اگر لوی سارنوال همین  امروز قربانی نشود، حد اقل محکمۀ اختصاصی باید خود را برای چنین قربانی آماده سازد. محکمۀ که فریاد های آن در هیاهوی این روز گار گم شده و معرفی چهار وزیر از سوی کرزی به ولسی جرگه، گذاشتن مهر تایید کرزی بر این ولسی جرگه است و معلوم می شود که کاندیدان باخته باید دست از دُم محکمۀ اختصاصی بردارند و به دنبال غریبی دیگری بگردند و بدانند که تمام وعده های کرزی به آخر نمی رسند و او در این ده سال یاد گرفته که از کی ها چگونه و در کجا استفاده کند و در سال های اخیر بار ها باران دیده گی های خود را در چنین مواردی  به اثبات رسانده است.

 

 

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد