اقتصادی

724
۴ ثور ۱۳۹۷
نویسنده: مریم ذهیب

خانمی که با فروش وسایل خانه‎اش رستورانت ساخته است

این روزها فعالیت زنان در بخش رستورانت‎داری در شهر کابل پررنگ به چشم می‎خورد. تا پیش از یک و نیم دهه، حتا یک رستورانت در این شهر وجود نداشت که از زنان به عنوان گارسون کار بگیرد. حالا که فضا برای فعالیت زنان در بخش‎های اقتصادی نسبتاً مساعد شده است، دیده می‎شود که زنان در بخش‎های مختلف، از جمله رستورانت‎داری، سرمایه‎گذاری کرده‎اند. هرچند آمار دقیقی از شمار رستورانت‎هایی که زنان در شهر کابل ایجاد کرده‎اند، وجود ندارد؛ ولی با نگاه به رستورانت‎های موجود در بازارهای مزدحم این شهر متوجه خواهیم شد که مالک شماری از این رستورانت‎ها زنان اند. این نشانه علاقه زنان به سرمایه‎گذاری در بخش رستورانت‌داری از یک‎سو و مساعد بودن شرایط برای فعالیت زنان در این بخش از جانب دیگر است.

زنان در حالی در شهر کابل به شغل رستورانت‎داری روی آورده‎اند که در بسیاری از ولایت‎های دیگر حتا اجازه آموزش و درس ندارند. این مشکل در ولایت‎های ناآرام و درگیر جنگ نسبت به دیگر ولایت‎ها بیشتر است. در این ولایت‎ها، رستورانت‎داری یک شغل مردانه تلقی می‎شود و به حکم آن برای زنان چانس کار در رستورانت‎ها داده نمی‎شود. به جز از کابل، در تعداد انگشت‎شماری از ولایت‎ها زنان به شغل رستورانت‎داری مصروف اند که می‎توان به هرات و بامیان اشاره کرد.

یکی از خانم‎هایی که در شهر کابل رستورانت ساخته است، وجیهه سادات نام دارد. او می‎گوید که در آغاز با مخالفت‎هایی از جانب اقارب و دوستانش در ساخت این رستورانت روبه‎رو بود؛ ولی با مقاومت در برابر این مخالفت‎ها سرانجام موفق شد تا رستورانت مورد نظرش را فعال سازد.

مدت سه ماه از ساخت “رستورانت خانم سادات” سپری شده است. وقتی من وارد این رستورانت شدم، موسیقی زیبای وطنی در فضای دل‎انگیز آن طنین‎انداز بود. برای دیکور فضای داخلی این رستورانت از رنگ‎های سیاه و سفید کار گرفته شده است. داخل رستورانت آکنده از بوی خوش غذا بود. چند قدم پیشتر، خانمی با لبخند ملیح و زیبا ایستاده بود. وقتی به او نزدیک شدم، با نهایت مهربانی با من دست داد و گفت: ” خانم سادات هستم، بفرمایید!”

وجیهه سادات نیز مثل بسیاری از زنان افغان در طول زندگی‎اش با مشکلاتی مواجه شده است؛ اما او هرگز در برابر این مشکلات تسلیم نشده است. خانم سادات می‎گوید که خانواده‎اش را با گفتگوهای زیاد راضی کرده است تا به او اجازه دهد که در شهر کابل رستورانتی ایجاد کند. خانم سادات در باره اینکه چگونه اقدام به ایجاد این رستورانت کرده است، به کلید گفت: “از مدتی به این‎سو مشکلات اقتصادی شدیدی دامن‎گیر ما بود. کار شوهرم هم به صورت درست پیش نمی‎رفت و من نیز در خانه منحیث معلم خانگی برای اطفال درس می‎دادم. با وجود آن، فقر دست از سر ما برنمی‎داشت؛ بناءً خواستم با ایجاد این رستورانت برای بستگانم از نگاه اقتصادی بیشتر کمک کنم.”

رستورانت وجیهه سادات با پول حاصل از فروش بعضی از لوازم خانه و مقداری پول پس‎انداز شده خانواده‎اش ساخته شده است. خانم سادات می‎گوید که او در آغاز تصمیم داشت تا تمام کارمندان و خدمه‎های این رستورانت را از میان زنان استخدام کند؛ ولی بعداً به دلیل توقعات زیاد خدمه‎های زن از این تصمیم خود منصرف شده است. وی گفت: “پرداخت دست‎مزد روزانه به مقدار پنج‎صد تا یک‏هزار افغانی برای یک کارمند زن، از توان ما بالا است. از جانب دیگر، کسانی که با دست‎مزد کم‎تر با ما کار می‎کردند، خانواده‎های آن‎ها برای شان اجازه کار نداند. با توجه به این محدودیت‎ها، ناگزیر شدیم که کارمندان رستورانت را از میان مردان با دست‎مزد متناسب با توجه به بودجه خود انتخاب کنیم.”

خانم سادات درباره مینوی غذایی این رستورانت گفت: “در رستورانت ما انواع مختلف، قابلی، منتو، لوبیا و مرغ آماده می‎شود. بنابر تقاضای مشتریان در این اواخر غذاهای خارجی مانند پیتزا، برگر و ساندویچ در مینوی غذاهای ما افزود شده است. اما اکثریت مردم دوست دارند تا قابلی و کباب بخورند. مشتریان ما از هر طبقه هستند و بیشتر آن‎ها با خانواده‎ شان برای صرف غدا می‎آیند.”

وی در پایان گفت تا زنامی که زنان برای کار در بازار خود دست به کار نشوند، وضعیت زندگی آن‎ها هرگز در مسیر مثبت تغییر نخواهد کرد. او از تمام زنان خواست که منتظر نباشند تا کسان دیگری برای آن‎ها شرایط کار را مساعد کنند، بلکه تلاش کنند در هر نوع شرایط، کار مورد نظر خود را دنبال و با مدیریت سالم آن را به سرانجام برسانند.

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد