تحلیل

69
۶ حمل ۱۳۹۰
نویسنده:

کشتار غیر نظامیان؛ فاجعهء که همواره تکرار می شود!

بخشی از قتل غیر نظامیان در افغانستان که به وسیلۀ نیرو های خارجی  در ده سال  گذشته صورت گرفته، عموماً با اشتباه در هدف گیری و عدم تشخیص دقیق افرادی که مورد حمله قرار گرفته از طالبان بوده است. به این خاطر بعد از هر کشتاری فرماندهان ناتو، مخصوصاً قومندانان امریکایی از کار شان عذر خواهی کرده و قول می دهند که چنین کاری در آینده تکرار نخواهد شد. اما تجربۀ دهسال گذشته نشان می دهد که این قول ها راه به جایی نبرده، به زودی چنین کشتاری از سر گرفته می شود.

در ماه های اخیر قتل ۴۶ تن غیر نظامی در غازی آباد، قتل نه شاگرد مکتب در مانوگی و قتل یک خانواده در خوگیانی از این سلسلۀ  نافرجام بوده و هرگز نمی توان باور کرد که این داستان غم انگیز به پایان برسد. اما آنچه گاه گاه رخ می دهد، خلاف این گونه قتل و کشتار های غیر نظامیان بوده، این  قتل ها با عقده و عمد همراه می باشد که در آن ها هیچ اشتباهی نه که جنایت وجود داشته است.

گروه های حقوق بشری اینک خواهان تحقیقات جدی در مورد گروهی از سربازان امریکایی اند که ملقب به «تیم قاتلان» شده و «جرمی مورلاک» بیست دو ساله و سرکردۀ پنج از سربازان امریکایی است که در میدان جنگ به عمد سه افغان غیر نظامی را به قتل رسانده اند. این سرباز امریکایی که سمت رهبری این تیم را داشته، در دادگاه اعتراف کرده که هدف آنان کشتار غیر نظامیان در افغانستان بوده است. عکس این سرباز در نشریۀ شپیگل در کنار جسدی یک افغان به قتل رسیده به چاپ رسیده که نشان می دهد موهای قربانی را بالا می کشد و با سرور وشادی در کنارش عکس می گیرد.

اینکه بالاخره تصویری از یک سرباز امریکایی در نشریۀ غربی به چاپ می رسد و محکمۀ امریکایی او را به حبس دراز مدت محکوم می سازد، نمی تواند از مجموعی نارضایتی مردم افغانستان نسبت به عملیات نظامیان خارجی، مخصوصاً امریکایی ها چیزی بکاهد. زیرا در مناطق جنگی افغانستان مردم هر ده و قریه از برخورد ها و عملکرد های این نیرو ها قصه ها و حکایات بسیاری دارند. در سال ۲۰۰۷ گزارشی در رسانه ها مبنی بر اینکه نیرو های خارجی در ولسوالی گرمسیر هلمند تصمیم به قتل عام  خانوادۀ ماما «نانوا» داشتند را منتشر کردند. در این گزارش آمده بود که شبانه یک هلیکوپتر مملو از سرباز بر منزل ماما نانوا که کنار جاده نانوایی محقری داشت، یورش بردند و بعد از آنکه سر برادر ماما نانوا را از بدن قطع کردند، گردن خود ماما را هم بریدند، اما این بریدن جدی نبود و او زنده ماند و در شفاخانۀ لشکرگاه جریان را به خبرنگاران تعریف کرد، اما او نمی دانست که این هلیکوپتر و سربازان مربوط به کدام کشور بوده اند.

با اینکه کشتار غیر نظامیان در افغانستان به وسیلۀ گروه کشتار جرمی مور لاک سر خط بسیاری از رسانه های بین المللی را می سازد، اینک وزیر دفاع استرالیا نیز از برخورد نژاد پرستانۀ عساکرش از افغانستان معذرت می خواهد. هفت شبکۀ رسانه ای که بعد در فیس بوک نیز انتشار یافت، نشان می دهند که سربازان استرالیایی با لحن عقده مندانه و نژاد پرستانه نسبت به افغانها صحبت می کنند و یکی از آنها با عصبیت می گوید که افغانها«متعفن» اند. وقتی این نیرو ها که ظاهراً برای استقرار صلح به افغانستان آمده اند، اما مردمی که باید برایشان صلح بیاورند، متعفن تعریف گردند، معلوم است که چنین سربازانی در جریان عملیات با خانه، کشتزار، باغ و درخت آنها چگونه برخورد خواهند کرد و چه دلیلی وجود دارد که خون شان را نریزند و هست وبود شان را برباد ندهند.

برخورد های این نیرو ها با مردم افغانستان همیشه با بی پروایی همراه بوده، همه بیاد داریم که در ۸ جوزای ۱۳۸۶  چگونه سربازان امریکایی نشه و بیحال در سرای شمالی چندین افغان را کشتند، نیرو های فرانسوی در مقابل فروشگاه بر پسر فروشنده ای بی هیچ جرمی شلیک کردند و او را با خانم مسنی زخمی نمودند و دهها مورد دیگر از زخمی و کشتن افغانها در ولایات مختلف افغانستان در ده سال گذشته اتفاق افتاده است.

این برخورد های تبعیض آمیز و تحقیر کنندۀ سربازان خارجی در افغانستان است که گاه سربازان اردو و پولیس را تحریک می کنند تا بر آنها آتش نمایند.در فبروری ۲۰۰۹ یک سرباز اردو در دند پتان ۵ سرباز امریکایی را زخمی کرد،  در جولای ۲۰۱۰ یک پولیس در نادعلی ه ۷ سرباز انگلیسی را کشت و خود فرار کرد. در جولای ۲۰۱۰ یک سرباز افغان به نام طالب حسین در گرشک  ۳ سرباز  انگلیسی را به قتل رساند. در ۲۷ اگست ۲۰۱۰ یک سرباز پولیس ۲ سرباز استرالیایی را در بادغیس کشت و ۳ تن دیگر را زخمی کرد. در نوامبر ۲۰۱۰ یک سرباز اردو در ننگرهار، ۵ سرباز امریکایی را به قتل رساند، در مارچ ۲۰۱۱ یک سرباز افغان در جنوب، جان دو سرباز ناتو را گرفت که هیچکدام از این برخورد ها به وسیلۀ مخالفان سازماندهی نشده بود و فقط غلیان احساسات خود این سربازان در برابر برخورد های تحقیر آمیز سربازان خارجی منجر به چنین حوادثی شد.

اینکه معذرت خواهی های فرماندهان امریکایی از قتل بیگناهان در افغانستان، محاکمۀ سربازان قاتل امریکایی در ایالات متحدۀ امریکا و معذرت خواهی وزیر دفاع استرالیا از تحقیر ملت افغانستان به وسیلۀ سربازانش، در این کشتار ها کاهشی به وجود خواهد آورد، کسی باور ندارد. زیرا تا حال صد ها مورد چون برخورد های جرمی مورلاک در افغانستان دیده شده که تصویر هیچ یک آنان در رسانه های غربی راه پیدا نکرده است. در این کشتار ها زمانی می تواند کاهش به وجود آید که مردم افغانستان در نظر سربازان خارجی بالاتر از مورچه ها حیثیت پیدا کنند و هرکه کشت به اشد مجازات محکوم گردد.

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد