تحلیل

44
۱۵ حمل ۱۳۹۰
نویسنده:

و اینک پتریوس کنار گذاشته می شود!

یک سال قبل جنرال ستنلی مک کریستال قومندان عمومی نیرو های امریکا و ناتو در افغانستان طی مصاحبۀ با مجلۀ امریکایی «رولینک استون» مقامات دولت امریکا را مسخره کرد. وی جوبایدن معاون رئیس جمهور امریکا را دلقک خواند، سفیر ایکانبری را محافظه کار و ترسو نامید و با اینکه امریکایی ها او را قهرمان تسخیر و فتح عراق می دانستند، اما اوباما او را به واشنگتن احضار نمود و به پاس خدماتش برای دولت امریکا ، از محاکمه اش صرفنظر کرد ونه تنها از فرماندهی نیروهای امریکا و ناتو در افغانستان برکنار شد که وظیفه اش را در وزارت دفاع نیز از دست داد. حرکت های مک کریستال در آن زمان تا حدی حیران کننده بود. زیرا در اوج انتقادات اوباما و معاون او جو بایدن بر ادارۀ کرزی بازهم درسفر ها و ملاقات ها عوض سفیر امریکا  او کرزی را همراهی می کرد و آغازعملیات قندهار را که مدت ها بر او کار کرده بود، به فرمان کرزی موکول کرد و بالاخره این عملیات بر طبق نقشه و پلان او صورت نگرفت. در همان زمان تبصره های مبنی بر اختلاف نظر میان دیدگاه های نظامیان و غیرنظامیان ارشد امریکایی وجود داشت و حتی گفته می شد که با بودن رابرت گیتس جمهوریخواه بر کرسی وزارت دفاع، این وزارت تا هنوز تلاش دارند تا سیاست پنجۀ آهنین بوش و جمهوریخواهان را در افغانستان پیاده کند و صحبت های تند و تیز و تحقیر آمیز مک کریستال از این سیاست و اختلاف آب می خورد.

اینک بعد از یک یکسال بار دیگر گفته می شود که جنرال دیوید پتریوس نیز از فرماندهی نیرو های ناتو و امریکا در افغانستان برکنار و به جای او جنرال «جان الم» معاون قومندان «سنت کام»  به این سمت گماشته می شود و به جای معاون او جنرال «کرتیس سکاپاروتی» مقرر شود. باور برخی از  تحلیل گران را ثقه می سازد که پتریوس با دیدگاه های جوبایدن معاون اوباما مخالف است، با ایکنبری در رقابت قرار دارد و روابطش با کرزی به شدت خراب می باشد، برنامه های جنگی او نه تنها در آوردن امنیت در افغانستان موثر بوده که بخش های بیشتری افغانستان را از دست داده و مخالفان چند برابر قوی  شده اند. این مخالفت ها و شکست سیاست های جنگی پتریوس به جایی رسیده که حال باید بار و بنه از افغانستان بربندد و به اروپا برود و وظیفۀ فرماندهی عالی متفقین در آن قاره را به عهده بگیرد، کاریکه او از مدتها اشتیاق آن را داشته است. علاوتاً جنرال پترویس از سرطان پروستات رنج می برد و برای تداوی دوامدار او اروپا محل مناسبتری نسبت به افغانستان به حساب می آید.

عمق اختلافات نظامیان ارشد امریکایی با مقامات دولت اوباما، مخصوصاً جوبایدن را اخیراً در اعلان جوبایدن مبنی بر خروج کامل نیرو های امریکایی از افغانستان تا ۲۰۱۴ و رد فوری آن توسط پتریوس، می توان به آسانی حدس زد. با اینکه رئیس جمهوران امریکا قدرت اصلی را در دست دارند، اما در دورۀ قبل و اینک در زمان اوباما جنجال های اصلی را معاونان رئیس جمهور های امریکا به عنوان افراد شاخص بر می انگیزند و بر سیاست های امریکا به شدت تاثیر گذار بوده و می باشد. دیکچینی که در دو دوره معاون بوش بود، در طرح سیاست های امریکا بر افغانستان و عراق نقش بسیار مهمی  بازی کرد که حتی برخی از تحلیل گران لشکر کشی امریکا بر عراق و افغانستان  را ناشی از دکترین او می دانستند و اینک تاثیر گذاری های نظرات جوبایدن بر سیاست های کاخ سفید در حدی است که قادر به تبدیلی پتریوس و تغییر در رهبری نظامی امریکا در افغانستان می شود.

بعد از کنفرانس لیسبون و تصمیم بر اینکه ناتو باید به تدریج مسئولیت امنیت را به نیرو های افغان بسپارد، طرح جدیدی برای چگونگی کار نظامی امریکا در افغانستان  که بیش از ۱۲۰ هزار نیرو دارد، به پیش کشیده شد و این طرح نمی توانست تغییر جدی در فرماندهی امریکا در افغانستان به دنبال نداشته باشد که اینک با تغییر پتریوس و معاون او به روشنی خود را نشان داد..

تبدیلی پتریوس به هر دلیلی که باشد، در ستراتیژی مجموعی امریکا در افغانستان تغییر جدی رو نما نمی گردد، چون در چنین شرایطی فرماندهان نظامی فقط مجری سیاست های اند که به وسیلۀ ستراتیژیت های ملکی و نظامی امریکا در کاخ سفید، پنتاگون، سازمان سیا و وزارت خارجه آن کشور طراحی می شود و این برای طولانی مدت است که گاه به زودی و گاه در دراز مدت مهره های مثل پتریوس می روند و می آیند، اما اصل سیاست همچنان در جای خود باقیست.

با رفتن پتریوس باید انتظار کشید که جانشین او و معاونش چه برخوردی با کرزی و در مجموع دولت افغانستان و روند صلحی که پیش کشیده شده، خواهند داشت. مناسبات او با نمایندۀ خاص اوباما و سفیرامریکا در کابل چطور پیش خواهد رفت و بالاخره آیا قادر به پیاده نمودن سیاست های نظامی پیچیده و چند جانبۀ امریکا در افغانستان خواهد شد، یا خیر. چیزی که تا حال مک کرنین، مک کریستال و پتریوس ناکام ارزیابی شده و هر سه قومندان با دل خوش از افغانستان نرفتند..

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد