تحلیل

63
۱۷ حوت ۱۳۸۸
نویسنده:

هشتم مارچ تعهد به کار و آزادی واقعی زن

امروز هشتم مارچ روز همبستگی زنان جهان است. درین روز ۱۲۹ تن از کارگران زن کارخانۀ تکه بافی نیویارک در میان آتش استبداد سوختند و خاکستر شدند. زنان این کارخانه در سال ۱۸۵۸  به خاطر پایان دادن به استبداد کارفرمایان دست به اعتصاب زدند و چند روز تولید فابریکه را فلج کردند.

اما مالکان این کارخانه که غضب عجیبی نسبت به  این کارگران زن در وجود شان شعله ور شده بود، توسط عوامل شان بخشی از کارخانه را آتش زدند که در نتیجه زنان اعتصابی در میان شعله های آتش گیر ماندند و یکی پی دیگری زنده زنده سوختند. این قساوت سرمایه داران در سر تا سر جهان خشم مردم را بر انگیخت و تلاش های از سوی برخی از زنان پیشرو صورت گرفت تا این یادواره را برای همیش زنده نگهدارند و آن را نگین دلها بسازند.

تا اینکه بالاخره کلارازتکین این زن پرشور و دلاور قادر شد که در ۱۹۱۱ اولین بار یاد بود زنان خاکستر شده ای نیویارک را برگذار و بعد در ۱۹۷۵ این روز به عنوان روز همبستگی زنان افغانستان از سوی سازمان ملل به رسمیت شناخته شد و امروز در هشت مارچ در سر تاسر جهان به تجلیل گرفته میشود.

هشت مارچ که یادبودی از زنان اعتصابی نیویارک و بعد سوختن و قوغ شدن شان در آتش استبداد است، سالها با خشم زنانی در سرتاسر جهان برگذار میشد که دران نفرت شانرا نسبت به ستم و استبداد ابراز میداشتند ودران شعار های ضد ستمگری به کار برده میشد و زنان را در تمام جهان تهییج میکرد تا در برابر هیجچ ستم و ستمگری زانو نزنند و برای اعاده حقوق شان از هر اقدامی دریغ نورزند.

اما آرام آرام این روز از مضمون اصلی آن تهی گشت و بالاخره این روز به نوعی شادباش گویی و تحویل تحفه و هدایا مبدل گشت. چیزیکه ما امروز در کشور خود شاهد آن هستیم.

 هشت مارچ در افغانستان باید مفهوم خاص خود را داشته باشد، زیرا خشونت و ستمی که در افغانستان بر زنان و دختران اعمال میگردد در جهان نظیر ندارد. سالانه دهها زن افغان بد تر از زنان نیویارک در آتش ستمگری دود و خاکستر میشوند.

بر زنان و دختران خورد سال افغان از سوی ستمگران و زورسالاران تجاوز صورت میگیرد،  زنان در بازار مکارۀ رواج و سنت به فروش میرسند، به بد داده میشوند، کشته و سوزانده میشوند، به فحشا و گدایی کشانده میشوند و دهها جنایت دیگر که نمیشود آنرا در روز هشت مارچ در هوتل های لوکس و فیشنی به تجلیل گرفت.

با درد و دریغ که چون فساد سرا پای حاکمیت کنونی را درنوردیده با هشت مارچ نیز در بسیاری از ادارات حاکمیت فساد صورت میگیرد. این روز در هر اداره جدا تجلیل میشود و به نام زنان خریداری های صورت گرفته و برخی ها ازین طریق به نوایی میرسند.  حالیکه زنان تحصیلکرده و پیشتاز افغانستان باید درین روز با یادی از زنان کارگر نیویارک که چگونه بر آرمانهای شان سرنهادند و فدا شدند، در محل خاصی که دران زنان فقیر و درماندۀ کشور نیز شرکت کرده بتوانند، جمع شوند و راه بیرون رفت ازین بدبختی ها و پایان دادن استبداد بر زنان و دختران کشور را دریابند.

این تجلیل واقعی از روز هشت مارچ است. اما برخی ها در خارج حاکمیت نیز این روز را لقمۀ چربی پنداشته و برای ساختن پروپوزل ازان استفاده کرده و با دیزاین کارت های مفشن به دعوت عده ای خاصی از نخبگانی که اکثر شان در دل زنان دردمند را نمیدانند، دست زده، کاری برای ۹۹ درصد زنان کشور که نه کارتی برای شان میرسد و نه در چنان سالون های حق ورود دارند و از تجلیل این روز محروم میباشند، صورت نمیگیرد .

هشتم مارچ تعهد به کار و آزادی واقعی زن است که اگر با چنین روحیه و عزمی به این برگذاری اقدام نگردد، هر نوع تبریک و تهنیت گویی در هشت مارچ سالوسانه بوده و برای رهایی زن نه تنها موثریتی نخواهد داشت که راه را برای ستم ستمگران بیشتر باز خواهد کرد.

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد