تحلیل

146
۲۸ حوت ۱۳۹۵
نویسنده: کلید

نهال غرس کنید تا در سایۀ آن بیاسایید

طوری که در جریان سال‎ها جنگ، بسیاری از زیربناهای کشور ویران شده است، محیط سبز کشور نیز آسیب دیده، چون شهرها بیشتر محل درگیری و رویارویی بوده است، لذا درختان سرسبز آن‎ها نیز مثل ساکنان شان قلم شده و به این صورت هزاران اصله درخت به ثمر رسیده، یا در میان آتش و گلوله سوخته و یا هم توسط غارتگران از بیخ و بن بیرون کشیده شده است. در عین حال، قسمت بیشتری از جنگلات ولایت کنر که وسیع‎ترین بخش جنگلات کشور را می‎سازد، قطع شده و ۷۰ درصد از جنگلات کوه مندیر در پکتیا نیز از بین رفته است. با این که در یک و نیم دهۀ اخیر، مردم مناطق مختلف، با غرس نهال، باغداری را بار دیگر در سطح کشور احیا و رشد داده‎اند، اما در شهرها کار کم‎تری در این خصوص صورت گرفته است.
در شهرها که تراکم جمعیت در مقایسه به روستاها بیشتر است، نسبت به هر جای دیگر ضرورت به هوای صاف و پاک داشته و این برگ درختان است که با تصفیۀ هوای آلوده، از شیوع امراض مختلف قلبی و تنفسی در میان انسان‎ها جلوگیری می‎کند. این در حالی است که بسیاری از شهرهای کشور، مخصوصاً شهر کابل، از این بابت با مشکل بسیار بزرگی روبه‎رو می‎باشد. هوای آلودۀ کابل باعث شده تا روزانه بین ۱۰ تا ۲۰ نفر جان‎ شان را از دست دهند و گراف سکته‎های قلبی نسبت به هر زمان دیگر در این سال‎ها و در این شهر بالا بوده است.
دولت‎های دیگر کشــورهــا، برای شهرهای مــزدحم، علاوه بر این که در کنار جــاده‎هــا به نهال‎شانی می‎پــردازند، برای آن‎ها کمربندهای سبز نیز در نظر می‎گــیرنــد، در حــالی که در شهرهای افغانستان نه تنها به نهال‎شانی کنار جاده توجه جدی نمی‎شود که از ایجاد کمربندهای سبز نیز در این شهرها خبری نیست. شاروالی‎ها و وزارت زراعت هر سال با راه‎اندازی سر و صداهای فراوان از خریداری و یا کمک نهال‎های بسیار در آغاز سال خبر می‎دهند، اما در آخر سال باز هم خبری از درختان سبز و سرسبزی در شهــرهــا نیست. این نهال‎ها بعد از غرس، ضرورت به پرورش دارند، در حــالــیکه در بسیــاری جاها بعد از نهال‎شانی یــکــی دو بار به آن‎ها آب داده می‎شود، اما دوباره نه کسی از آن‎ها حفاظت و نظارت می‎کند و نه قطرۀ آبی می‎بینند.
در نــقــشۀ شهر کــابــل، برای اکثر جــاده‎هــا ساحات سبز مد نظر گرفته شده است، اما در سال‎های اخیر، وزارت شهرسازی و شاروالی این ساحات را یا به زورمندان فروخته و یا خود این زورمندان آن‎ها را غصب کرده و با اعمار بلندمنزل و هوتل، کابل را از درختان سبز و هوای گوارا محروم ساخته‏اند. این در حالی است که کابل با داشتن تپــــه‎هــای خاکی زیاد و زمین‎های وسیع می‎تواند جنگل‎های انبوهی را در سینهاش بپروراند و به شهر زیبا و سرسبزی مبدل شود.
با این حال، افزایش جمعیت در روستاها و عدم توسعۀ زراعت در دهات، باعث گسترش فقر در میان مردم شده و فرار بی‎وقفۀ آن‎ها از دهات به سمت شهرها را در پی داشته است. به این ترتیب، در شهرها، با گذشت هر روز تراکم جمعیت بیشتر شده و به همان پیمانه، آلودگی هوا نیز بیشتر شده است. بنابراین، یکی از اساسی‎ترین وظایف دولت، مخصوصاً شاروالی‎ها در ولایت‎ها، این است که متناسب با میزان جمعیت، به پاکی و صفایی هوای شهرها نیز توجه کنند و این نا ممکن است تا بدون غرس نهال و پرورش درخت در شهرها به هوای پاک دست یافت.
حال که در سراسر کشور روزهای نهال‎شانی فرا رسیده است، اگر هر شهروند یک نهال را غرس کند، افغانستان تا پنج سال آینده، سرسبز و میزان آلودگی هوا در آن کاهش قابل ملاحظه‎ای خواهد یافت. بنابراین، بهتر است سال نو خورشیدی را با غرس نهال آغاز کنیم تا آیندۀ سرسبز و کشور زیبا و خرم داشته باشیم.

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد