تحلیل

481
۱۱ ثور ۱۳۹۶
نویسنده: کلید

موانع فعالیت های رسانه‎یی

برای افـغــان‎هــا در یک و نیم دهه گــذشــته، هیچ هدیه‎ای بــالاتــر از آزادی بیان و رسانه‎ها نبوده است، تا جایی که مــقام‎هــای دولتــی، همیشه از این آزادی به عنوان یک دست‎آورد بسیار مهم در تــاریــخ نــظام سیاسی جدید یاد مــی‎کنــند. با این که در سال‎هــای اول بعد از ایجاد حکومت‎های موقت و انتقالی، برخی از جنگ‎سالاران برخوردهای بسیار جدی با رسانــه‎ها داشتند و کار رســانــه‎یــی در کشور با موانع و مشکلات بسیاری روبه‎رو بود، اما آرام آرام به علت حمایت جامعۀ جهانی از این روند و آغاز فعالیت رسانه‎های آزاد، فشار بر رسانه‎ها کاهش یافت و دامنۀ فعالیت رسانه‎ها در کشور چنان بالا گرفت که در منطقه بی‎نظیر شد. در این پانزده سال، مردم ما با رسانه‎ها چنان خو گرفتند که آن را حالا جزئی از زندگی خود می‎دانند؛ مخصوصاً که موازی به گسترش کار رسانه‎یی، شبکه‎های مخابراتی نیز به سرعت رشد کردند و با ایجاد ارتباط میان ژورنالستان در سرتـاســر کشور، رســانــه‎هــا را بــیرون از حد تصور کمک کردند.
با تمام این پیشرفت‎ها تا هنوز رسانه‎های افغانستان، به علل گوناگونی با مشکلات و چالش‎های بسیار روبه‎رو اند، اما به هیچ وجه نــمی‎تــوان چــشم‎پــوشی کرد که از نظر کمی و کیفی، رسانه‎های افغانستان در این مدت رشد چشم‎گیری کرده و با پانزده سال قبل، قطعاً قابل مقایسه نیستند. یکی از این چالش‎ها برای رسانه‎های افغانستان، ناامنی و جنگ خونین کنونی است که از یک‎طرف خون ژورنالستان را می‎ریزاند و از سوی دیگر، آنان را جبراً به خودسانسوری می‎کشاند. فساد حاکم بر ادارات دولتی و حاکمیت برخی از زورمداران، یکی دیگر از این چالش‎هاست و به این صورت برای رسیدن رسانه‎ها  به حد ایده‎آل آن، هنوز مقداری وقت لازم است.
یـکی از مـشکلاتــی که در این پــانــزده ســال تقریباً به طور لاینقطع وجود داشته، رویارویی برخی از نیروهای امنیتی با ژورنالستان بوده که این مشکلات تا هنوز وجود دارد. اگر چه سال‎های قبل کوشش زیاد برای محدودیت ساختن و سانسور رســانــه‎هــا از جانب مراجع مختلف حکــومــتی صورت گــرفــته است، اما حمایت جامعۀ جــهــانی از آزادی بیان، همیشه باعث شده تا جلو کار و آزادی رسانه‎ها گرفته نشود.با وجود این که آزادی بیان در کشور نظر به کشورهای منطقه و همسایه بی‎نظیر است، اما با آن هم قسمی که در بالا گفته آمدیم، گروه‎های مافیایی و زورمداران سیاسی، افراد مسلح غیرمسوول و بعضاً هم مقام‎های حکومتی نیز مانع کار خبرنگاری و آزادی بیان می‎شوند. شماری از خبرنگاران می گویند با وجودی که قوانین، آزادی بیان را تضمین کرده است ولی خبرنگاران در جــریـــان فعالیت های شان با محدودیت هایی نیز مواجه هستند. خبرنگاران میگویند که تهدیدهای امنیتی، مداخلۀ مقام های دولتی برای جلوگیری از نشر واقعیت ها و همچنین حاضر نشدن مقام های دولتی به دادن معلومات به خبرنگاران، محدودیت هایی را برای کار خبرنگاری ایجاد کرده است. بر اساس گزارشی که از خانۀ آزادی سال قبل به نشر رسید، جایگاه افغانستان در سال ۲۰۱۵ میلادی در رده‎بندی آزادی بیان در جهان، از ردۀ ۶۶ به ردۀ ۶۷ پایین آمده بود. طبق این گزارش، شرایط کار برای خبرنگاران در افغانستان و بسیاری از کشورهای جهان به پایین‎ترین سطح خود کاهش یافته است. در این گزارش، وضع محدودیت‎های هدفمند بر کار خبرنگاران، عملی نشدن قــانــون دســترسی به اطــلاعــات، افــزایــش خشونــتهــا در برابر خبرنگاران و افــزایــش نــاامــنیهــا، علتهای بدترشدن آزادی بیان در افــغــانستان گفته شده است. همــچــنان در گــزارشــی که در آغــاز سال جاری میلادی از سوی نــهــاد حمایــت‎کنندۀ رسانه‎های آزاد (نی) منتشر شد، سال ۲۰۱۶ خونین‎ترین سال برای خبرنگاران بوده است.
یکی از جدی‎ترین چالشها برای خبرنگاران عدم دسترسی به اطلاعات است. مقامهای دولتــی در بــــرابــر کار خبــرنــگــاران و رونــد اطلاع‎رسانی، مــانــع ایجــاد میکنــنـد و این جدیترین مشکل برای کار خبرنگاری است، که برای بهبود وضعیت و ایجاد سهولت برای کار خبرنگاری و تضمین آزادی بیان، عملی شدن تعهدات سران و رهبران حکومت وحدت ملی مبنی بر بــهبــود عــرصــۀ فعــالیــت‎های خبرنگاری ضروری می‎باشد.

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد