تحلیل

47
۲۵ حمل ۱۳۸۹
نویسنده:

مهمترین نشست

کلید * بیست و پنجم حمل ۱۳۸۹

در تاریخ ۱۱ و ۱۲ اپریل نشست بسیار مهمی برای « بازبینی ستراتیژی» ایالات متحده امریکا جهت پیشرفت ملکی و نظامی سال آینده در سفارت آن کشور در کابل دایر گردید.

این نشست که تا حدی بی سرو صدا و دور از دوربین خبرنگاران تدویر یافت، ریاست مشترک آنرا مقامات ارشد ملکی و نظامی ایالات متحده بر عهده داشتند و تمرکز محوری آن روی حمایت امریکا از تلاش های مقامات افغان در بهبود وضعیت حکومت داری، زراعت ، ارتباطات، همکاری های نظامی و ملکی و اولویت های کاری دیگر قرار داشت که در ۱۳ اپریل  خبر آن طی خبرنامۀ کوتاهی در اختیار رسانه های افغانستان قرار گرفت.

در این جلسه علاوه بر مقامات ارشد سفارت امریکا مقیم کابل، «حامدکرزی» رئیس جمهور افغانستان، «جنرال پتریوس» قومندان عمومی مرکزی نیرو های امریکا، «جک لیو» معاون وزیر خارجۀ امریکا، «راجیو شاه» مسئول اداره بین المللی انکشافی ایالات متحدۀ امریکا، «ریچاردهالبروک» نمایندۀ خاص اوباما در افغانستان و پاکستان، نمایندگان اتحادیه اروپا و سازمان ملل، مقامات ارشد نظامی و ملکی پیمان ناتو، سفرای یازده کشور مقیم کابل، رئیس قوۀ قضائیه و وزرای کابینۀ افغانستان دران شرکت داشتند.

درین جلسه جک لیو معاون وزیر خارجۀ امریکا گفت که «وقتی ما با شرکای خود به منظور شنیدن توصیه ها و رهنمایی های آنان در مورد اینکه چطور بتوانیم مفید واقع شویم، جلسه میگذاریم، در طرز تفکر خود تجدید نظر کرده و این کار را ادامه میدهیم ».

 جنرال پتریوس طی سخنانی به حاضران گفت که «نشست دو روزه، روی همکاری و مشارکت ایالات متحده ، جامعۀ جهانی و مقامات دولت افغانستان به منظور دستیابی به اهداف مشترک با تاکید بر شفافیت و جامعیت در تمام عرصه ها تمرکز یافته بود و از آقای کرزی و وزرای او به خاطر شرکت درین جلسه قدر دانی نمود». تمام شرکت کنندگان درین نشست بر لزوم همکاری مشترک خود در افغانستان، برای مفید تر واقع شدن برای افغانها تاکید داشتند.

این نشست که میتوان گفت یکی از مهمترین جلساتیست که در کابل دایر شده و افراد حاضر در متن کاری شرایط فعلی افغانستان و مجریان اصلی سیاست های کشور ها درگیر در افغانستان دران شرکت داشته اند و مخصوصا که بعد از اعتراضات تند آقای کرزی به خاطر مداخلات امریکا در امور دولت او برگذارشد و خود کرزی به عنوان یک طرف و شریک  مسئله با دیگران دران شرکت داشت،  مطمئناً که به این نشست حال و هوای دیگری بخشیده است.

 درین جلسه با اینکه راهکار های بعدی در تطبیق ستراتیژی جدید امریکا در افغانستان مورد بحث ، ارزیابی و تائید «شرکای» درگیر قرار گرفت، به کرزی هم فهمانده شدکه او اگر جزئی از مجریان این ستراتیژی است، ناگزیر خواهد بود که به آن تن دهد و جدل های او مبنی بر مداخله در یک امر مشترک  ناسنجیده است.

مخصوصا که بر صدر این ستراتیژی  و این نشست تاکید بر بهبود وضعیت حکومت داری در افغانستان صورت گرفت ، لذا برای کرزی جایی جز اینکه بپذیرد که انتقادات وارده به ادارۀ او حقیقتی است که نمیتوان ازان چشم پوشید، باقی نمی ماند.  

این جلسه با «شرکای قضیۀ افغانستان» دایر شده و این اصطلاح دران چند بار طوری آمده که هریک  از شرکت کنندگان برای  اجرا و عملی نمودن آن سهم و حد معین تلاش و مصرف  دارند و  باید به آن متعهد باشند و بیشک که آقای کرزی نیز طرفی ازین مشارکت است و به این صورت درمیان شرکا «مداخله» در امور یکدیگر معنی و مفهومی  نداشته و هریک از شرکا حق دارد که برای این مصرف مشترک و کار مشترک، اعتراض و انتقاد مشترک داشته در جلوگیری از خرابی های که به زیان همه است، درنگ ننمایند و طرف هم آنرا بپذیرد.

با اینکه این جلسه مجریان حقیقی ستراتیژی های ملکی و نظامی امریکا این قَدَر قدرت ترین شریک  «غایلۀ افغانستان» را در سفارت ایالات متحده، گرد هم جمع کرده بود وهریک در حد شرکت شان حرف های خود را زدند و به تائید همه رسید، اما دولت افغانستان و شخص رئیس جمهور کرزی را نیز متوجه حد شرکت و نقش او درین غایله نمود، چیزیکه رئیس جمهور بالا تر ازان کاری کرده نمیتواند و مجبور است که از ادعا های بلند بالایش قدری پائین آید و خواستهایش  را با روند کنونی میزان نماید.   

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد