اقتصادی

1066
۲۵ جدی ۱۳۹۵
نویسنده: محمد اسحق اکرمی

مردم از سوز سرما به تنور «برک» پناه می‎برند

در سه سال اخیر، صعنت «برک» در مناطق مرکزی، رواج بیشتر یافته و این صنعت روز به روز در حال رشد می‎باشد؛ چنان که اکثریت باشندگان مناطق مرکزی، در فصل زمستان، بیشتر از چپن برک استفاده می‎کنند.
محمداسلم دایکلان که مدت ۱۰ سال می‎شود از چپن برک استفاده می‎کند، به کلید گفت که این نوع چپن از پشم گوسفند و بره، توسط زنان کهن‎سال و باتجربه در مناطق مرکزی کشور، به‎ویژه در قریه‎های سرخ‎جوی و لیگان ولسوالی ورس ولایت بامیان، ساخته می‎شود. او گفت که چپن برک عمدتاً توسط چهره‎های مطرح سیاسی، مقام‎های حکومتی، سرمایه‎داران و اربابان قریه‎ها مورد استفاده قرار می‎گیرد. به گفته دایکلان، چپن برک یکی از قیمتی‎ترین صنایع دستی در مناطق مرکزی می‎باشد.
صنعت برک از قدیم در میان مردم مناطق مرکزی مروج بوده است. تکه برک در رنگ‎ها، دیزاین‎ها و نقش‎های مختلف توسط زنان بافته می‎شود که به نام‎های خنجری، شمشیرباف، چهارخانه و دندان موش یاد می‎گردد.
علی‎رضا حسن‎زاده، مسوول اتاق‎های تجارت و صنایع بامیان، می‎گوید که مردم در ساحات مرکزی، از تکه برک، کرتی، بالاپوش، چپن، پتو، دریشی، واسکت، کلاه و پای پیچ می‎سازند که از این میان، چپن برک بسیار قیمت می‎باشد. حسن‎زاده می‎گوید که سالانه تنها از ولسوالی ورس بامیان، چهار تا پنج هزار متر مربع، تکه برک به سایر ولسوالی‎های بامیان و ولایت‎های کشور صادر می‎شود.
چپن برک در بازار بامیان با قیمت ۱۰ تا ۵۰ هزار افغانی به فروش می‎رسد. قشر متوسطجامعهازچپن‎های ۱۰ تا ۲۰ هزار افغانی و چهره‎های مطرح سیاسی، وکلا و مقام‎های حکومتی، از چپن‎هایی با قیمت ۳۰ تا ۵۰ هزار افغانی در فصل سرما استفاده می‎کنند.
حاجی عبدالحمید، یکی از بزرگان ولسوالی پنجاب بامیان، که یک چپن ساده برک با رنگ سرخ به تن کرده است، می‎گوید که استفاده از چپن برک بیشتر در ولسوالی‎های ورس، پنجاب و مرکز بامیان مروج است و اکثریت مردم در این ولسوالی‎ها، در فصل زمستان، از این صنعت استفاده می‎کنند. وی گفت: «متأسفانه، بازار صنایع دستی در ولایت بامیان، از رونق بازمانده است و مردم بیشتر از لباس‎های چینایی، ایرانی و ترکی استفاده می‎کنند. اما بازار چپن برک برخلاف سایر صنایع دستی، همچنان گرم است. مردم حاضر اند برای خرید یک دست چپن برک از ۱۰ تا ۵۰ هزار افغانی، پول بپردازند.»
باشندگان ولسوالی ورس بامیان، دلیل قیمت بودن چپن برک را، رشد و ترویج صنعت برک، کمبود مواد (پشم بره)، نبود خیاطان مسلکی، زحمت بسیار در قسمت دوختن آن و عدم حمایت دولت از صعنت‎کاران، می‎دانند. حاجی قربان، یکی از فروشندگان چپن برک در ولسوالی ورس بامیان، می‎گوید که صنعت برک‎بافی از قدیم در مناطق مرکزی رواج داشته و بخشی از فرهنگ مردم این مناطق به شمار می‎آید. حاجی قربان می‎افزاید با آن که شانه زدن پشم برک، ریسیدن نخ برک، بافیدن آن، پت‎کشی و مالیدن آن بالای سنگ داغ و دوختن آن یک کار دشوار است، ولی در گذشته این کار برای زنان یک نوع میله و تفریح بود.
به گفته باشندگان مناطق مرکزی، عدم حمایت دولت از صنایع دستی و وارد شدن تکه‎های خارجی سبب شده که استفاده از صنایع دستی از عمومیت بیفتد و تنها مورد استفاده قشر خاصی از جامعه قرار بگیرد. اما با وصف این، در سال‎های اخیر، تحفه چپن برک، مناسب‎ترین وسیله ارتباط ماموران پایین رتبه دولتی و موسسات، با آمران مافوق شان شده است.
بامیان به دلیل توسعه صنایع دستی خود و همچنان حفظ فرهنگ بومی‎اش، به عنوان یکی از شهرهای خلاق جهان از سوی سازمان علمی، فرهنگی و آموزشی ملل متحد (یونسکو) در سال ۲۰۱۵ میلادی به رسمیت شناخته شد. احمدحسین احمدپور، آمر اطلاعات اداره اطلاعات و فرهنگ بامیان، به کلید گفت که انتخاب شهر بامیان به عنوان یکی از شهرهای خلاق جهان، سبب معرفی بامیان در جهان، جلب و جذب سیاحان و توریستان بیشتر داخلی و خارجی در این ولایت شده است.
طرح شبکه شهرهای خلاق جهان، در سال ۲۰۰۴ میلادی از سوی سازمان یونسکو به اجرا گذاشته شد و تا هنوز ۱۱۶ شهر شامل این شبکه شده‎اند. نسشت بین‎المللی اعضای این شبکه هر سال در یکی از کشورهای اروپایی برگزار می‎شود.

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد