دیدگاه

545
۱۶ حوت ۱۳۸۹
نویسنده:

محیط زیست نیاز به سیاست پایدار

طوریکه در سه دهۀ گذشته بسیاری از زیر بنا های کشور ویران شد و ضرورت به باز سازی و نوسازی دارند، در این مدت محیط های سبز کشور نیز ضربه خورده وچون شهر ها بیشتر محل درگیری و رویارویی بوده اند، لذا درختان سر سبز آنها نیز مثل آدم های شان قلم شده و به این صورت هزاران درخت به ثمر رسیده، یا در میان آتش و گلوله سوختند و یا توسط غارتگران درو شدند. درین حال ۴۰ درصد جنگلات کنر که وسیعترین بخش سر سبزی کشور را می ساختند قطع شده و هفتاد درصد جنگلات کوه مندیر در پکتیا نیز از میان رفتند. با اینکه در ده سال اخیر مردم مناطق مختلف کشور بار دیگر با غرس نهال، بار دیگر باغداری را در سطح کل کشور احیا و رشد دادند ، اما در شهر ها کمتر کاری در این مورد صورت گرفته و مخصوصاً شهر کابل از این بابت دچار پرابلم جدی می باشد.

در شهر ها که نسبت به دهات بیشترتراکم نفوس وجود دارد، نسبت به هر جایی ضرورت به هوای صاف و پاک داشته و این برگ درختان اند که با تولید اکسیجن نوزاد، هوا را تصفیه کرده و از امراض مختلف قلبی و تنفسی جلوگیری می کند. د رحالیکه بسیاری از شهر های کشور، مخصوصاً شهر کابل از این بابت با مشکل بسیار بزرگی رو به رو می باشد. هوای آلودۀ کابل باعث شده تا روزانه بین ده تا بیست نفر جان دهند و گراف سکته های قلبی نسبت به هر زمانی در این سال ها در این جا بیشتر بوده است.

در تمام دنیا برای شهر های پر اذحام علاوه به این که در کنار جاده ها به نهال شانی می پردازند، برای آنها کمربند های سبز را نیز در نظر می گیرند، در حالیکه در شهر های افغانستان نه تنها به نهال شانی کنار جاده توجه جدی نمی شود که از کمربند های سبز نیز خبری نیست. شاروالی ها و وزارت زراعت هرساله با سرو صدای فراوان از خریداری ویا کمک نهال های بسیاری در آغاز سال خبر می دهند، اما در آخر سال باز هم خبری از سر سبزی نیست. این نهال ها بعد از غرس  ضرورت به پرورش دارند، در حالیکه در بسیاری جاها بعد از نهال شانی یکی دو بار آب داده شده، اما دوباره نه کسی از آنها حفاظت و نظارت می کند و نه چکمه آبی  می بینند.

درنقشه شهرکابل برای اکثر جاده ها ساحات سبز مد نظر گرفته شده، اما در سال های اخیر وزارت شهر سازی و شاروالی این همه مناطق را یا به زور مداران  فروخته  و یا خود غصب نموده  و با اعمار بلند منزل و هوتل، کابل را از درختان سبز و هوای گوارا محروم ساخته اند. در حالیکه کابل با داشتن تپه های فراوان خاکی و دامنه های وسیع می تواند، جنگل های بزرگی را در سینه بپروراند و به شهر زیبا و سبزی مبدل گردد.

اینک بازهم در سال جدید قرار است که ۷۰ هزار اصله نهال توسط آیساف به همکاری شاروالی کابل و وزارت معارف در افغانستان غرس گردند، این یک قدم خوب و گام ارزنده است، اما در صورتی بازهم این نهال ها که در صورت درخت شدن می توانند پوشش سبز عظیمی در افغانستان ایجاد کنند، حفاظت و نظارت نشوند و همچنان مردم هر ناحیه و محل در نگهداری آن ها با شاروالی همکاری نکنند، به زودی خشکیده و از میان می روند.

با اینکه ۷۲ در صد مردم افغانستان ده نشین اند، اما ازدیاد نفوس در روستا ها و عدم توسعۀ زراعت در دهات باعث ورشکستگی های همیشگی در روستا ها شده و فرار بیوقفه از شهر ها به دهات جریان دارد و به این صورت در شهر ها روزتا روز ازدحام بیشتر شده و به همان پیمانه مشکلات آلودگی هوا بیشتر می شود و به این خاطر یکی از اساسی ترین وظایف دولت، مخصوصاً شاروالی ها در ولایات این است که متناسب با این یورش به پاکی و صفایی هوا توجه نمایند و این نا ممکن است تا بدون پرورش و رشد نهال و درخت در شهر ها به هوای پاک دست یافت. با توجه به این که نهال شانی در هر سال روز های مقید و معدودی دارد، در صورتی در این روز ها به این مسئله توجه نشود، باید یکسال دیگر انتظار کشید و حال که در سر تاسر افغانستان روز های نهال شانی فرا رسیده که اگر هر فرد افغان تصمیم به غرس یک نهال بگیرد، کشور ما در پنجسال، از آلودگی محیط زیست پاک خواهد شد و کشور سرسبزی خواهیم داشت.

با اینکه افغانستان دریاهای خروشانی دارد، اما اکثر شهرهای کشور یک انچ آب روان هم ندارند که این خود باعث نابودی فضای سبز در این شهر ها شده است. در حالیکه شاروالی ها قادرند که از آبهای زیر زمین با واتر پمپ همیشه این خشکی را رفع سازند. جریان آب روان از یکطرف برای نهال های غرس شده حکم حیات را دارد و از سوی دیگر جوچه های کنار جاده  را همیشه پاک نگهمیدارد. در شهر کابل جاهای، آب های زیر زمینی از سه متر بیشتر عمق ندارد، اما در همین مناطق نیز یک قطره آب جاری وجود نداشته و جوچه های کنار جاده ها پر از پلاستیک می باشند.

حال که  در آستانۀ سال جدید و غرس نهال جدید قرار داریم، بهتر خواهد بود که تهنیت گویی های سال نو را با نشاندن نهالی در دل شهر خود تجلیل نماییم تا نسل های بعدی از آلودگی های که نسل فعلی در شهرها به وجود آورده، در امان بمانند. اندیشیدن علمی و صادقانه به فرزندان خود، می تواند محرک خوبی برای ایجاد و حفظ فضای سبز در کشور باشد، چیزیکه دیگران به آن سخت پابند اند، اما ما با بی پروایی و بی خیالی به آن برخورد کرده ایم.

 

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد