صدای آسیا

89
۱۱ میزان ۱۳۹۶
نویسنده: غیور وزیری-مترجم: فرید هادی

محبوبیت ادویه جات گیاهی در میان مردم افغانستان

در گذشته ها، یعنی در قرن ۱۵ میلادی، کابل پایتخت افغانستان مرکز اصلی تولید و صدور انواع ادویه جات ساخته شده از گیاهان (یونانی) مختلف بود و اکنون هم با گذشت ۶ قرن، تداوی توسط این گیاهان شفابخش در میان مردم از جایگاه و محبوبیت بی نظیری برخوردار است.
غیور وزیری گزارشگر صدای آسیا، از کابل گزارشی دارد در این مورد که ذیلا تقدیم شما می گردد:
در شهر کهنه کابل هنوز هم دروازه‌ی ده‌ها دکان مملو از گیاهان خشک و رنگارنگ شفابخش باز بوده و انتظار آمدن مراجعین را می کشند. دکان های که بوی خوش و عطر گوارای آنها در سرک و خیابان ها به مشام عابرین می رسد. دکانداران بیشتر هموطنان اهل هنود (هندوها) می باشند که از چندین نسل بدینسو، با لنگی های رنگارنگ و ریش های انبوه خویش، مصروف آماده نمودن ادویه جات گیاهی برای ساکنین این شهر هستند.
درماندر سینگ یکی از همین هندوهای داروگر می باشد که در بین مردم به اسم (لالا دلسوز) مشهور است. او می گوید: هر هفته در حدود ۳۰ مریض نزد من مراجعه می نمایند و بعد از سوال و جواب زیاد در مورد مشکل صحی شان، برای آنها ادویه لازم و شفابخش گیاهی تجویز می کنم.
وی که به صفت متخصص این نوع ادویه جات، در میان مردم از شهرت خوبی برخوردار می باشد، می افزاید: “طبابت و تداوی گیاهی از قرن‌ها به این طرف رواج دارد و از اینکه ۱۰۰ فیصد نتیجه مثبت داده و بدون عوارض جانبی است، امروز هم شمار زیادی مردم از آن استفاده می کنند.”
ادویه گیاهی در میان مردم افغانستان بنام “دوای یونانی” نیز شهرت دارد، زیرا باورها چنین است که ادویه جات مذکور برای نخستین بار توسط اسکندر کبیر جهانگشای یونانی به افغانستان آمد. در حال حاضر اکثریت فروشندگان ادویه جات یونانی در افغانستان را هندوها تشکیل می‌دهند که البته نیاکان آنها در حدود سه صد سال قبل به این سرزمین آمده اند.
در یکی از همین دکان ها فردی بنام “سیف الله الکوزی” که مشغول تهیه‌ی شربت گیاهی است، در مورد کار و بار خویش می گوید: “طوریکه مشاهده می کنید، من مصروف تهیه کردن ادویه ای هستم که برای تقویت کمزوری های جنسی خیلی موثریت دارد و اجزای ترکیبی آن بیشتر از پنج مواد است.”
در اطراف بوتل های جداگانه از گیاهان خشک مانند، زعفران، زیره سبز، گشنیز، ریشه گل شیرین بیان، روغ زیتون و سیر دیده می شوند.
سیف الله که از ترکیب این همین گیاهان و بعضی اوقات با علاوه نمودن مقدار آب یا عسل به قول خودش ادویه موثری را برای مشتریان آماده می‌سازد، می افزاید: “بسیاری از این گیاهان از اطراف و اکناف افغانستان توسط کسانی جمع آوری شده است که در مورد ادویه جات گیاهی معلومات دارند. ایشان این ها را آورده به ما می فروشند. از اینکه می دانیم که کدام گیاه ها به کدام امراض فایده دارد، مطابق فهم خویش ادویه ساخته برای نیازمندان پیشکش می نماییم.”
اسمعیل عمر ۴۰ ساله که یکی از خریداران ادویه گیاهی، ضمن ارزان و موثر خواندن آنها می گوید: “یک وقت در استخوان ستون فقرات خویش احساس درد شدید کردم، وقتی از ادویه جات گیاهی استفاده کردم، تکلیفم خوب شد. از همین سبب هر وقتی به مشکل صحی گرفتار شوم، از تداوی گیاهی استفاده می کنم. قبل از اینکه ادویه طبی به میدان بیایند، نیاکان ما از همین ادویه گیاهی و سنتی استفاده می کردند. به نظر من این بهترین شیوه تداوی امراض است.”
ساکنین مناطق دهات افغانستان مشتریان و استفاده کننده های اصلی ادویه جات و طبابت یونانی هستند، زیرا ادویه مذکور نسبت به ادویه و مداوای طبی در شفاخانه و کلنیک های صحی، به مراتب ارزان تر بوده و به آسانی به دسترس قرار می گیرند.
هرچند، در این اواخر شمار زیاد مردم به این عقیده شده اند که دوای یونانی واقعا انتخاب بهتر در عرصه تداوی است. اما هستند کسانی مانند حسیب محمدی ۲۱ ساله که با استفاده از این نوع دوا چندان موافق نبوده می گوید، من عوارض جانبی ادویه یونانی را تجربه نموده و قویاً مخالف استفاده از آنها هستم.
روی همرفته، داکتر عبدالجبار مومن‌یار داکتر طب و فارغ التحصیل فاکولته طب هم مخالفت خویش را با ادویه گیاهی ابراز داشته آنرا غیر علمی و مبتنی بر گفته های انتقال یافته از یک نسل به نسل دیگر می داند.
وی که خواهان معیاری و علمی ساختن ترکیب و طرز ساخت دوای یونانی و گیاهی است، می گوید: “اگر قرار باشد که ما از دوای یونانی و یا گیاهی استفاده کنیم، باید قبلا درهمآهنگی با وزارت صحت عامه کشور و با استفاده از کتاب ها و برنامه های تعلیمی پوهنتون ها، آنها را به صورت معیاری تهیه و در اختیار مردم قرار دهیم؛ در غیرآن ممکن است ادویه گیاهی مضر ثابت شوند.”

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد