فرهنگ و هنر

1218
۷ جدی ۱۳۹۵
نویسنده: صمد علی نوازش

لحظه‎ای با شکیب سوزان

شکیب سوزان، آوازخوانان جوان کشور که هنر موسیقی را به گونه مسلکی در فاکولته هنرهای زیبای کابل فرا گرفته است، تلاش دارد به زبانها و لهجه های گوناگون آهنگ بخواند. روزی که با این هنرمند جوان روبه‎رو شدم، خواستم لحظهای در مورد فعالیتهای هنریاش گفتگو کنیم و در قدم نخست از تازهترین کارهای هنریاش پرسیدم. او نیز از آهنگ زیبای میهنیاش که جدیداً برای علاقمندانش به گونه تصویری سروده است، یادآور شد.  سوزان گفت: «تازه‎ترین آهنگم با عنوان پشتون بود چو قلبم، تاجک است جانم، چشمم هزاره باشد، ازبک همه توانم… به نشر رسیده که یک آهنگ میهنی است.»
سوزان در این آهنگ از شعر مرحوم عبیدالله ایثار استفاده کرده و میگوید که کمپوز این آهنگ را نیز خودش انجام داده است. برای این که آهنگ هرچه خوب‎تر ویدیویی و جالب ساخته شود، وی از تیمهای مدلینگ مسیح پوپل و اجمل حقیقی کمک گرفته و آن‎ها با پوشیدن لباسهای افغانی که در میان اقوام مختلف رواج دارد، در این کلیپ کار کرده‎اند.
این آهنگ به گونه مشترک توسط شکیب سوزان و برادرش شکران سوزان آوازخوانی شده است. شکیب سوزان در عین حال میگوید پدرش، شمس‎الدین سوزان، نیز در کمپوز برخی آهنگهایش با وی کمک میکند.
به گفته شکیب سوزان، در حدود ۱۵ پارچه آهنگ وی به صورت صوتی تهیه شده و به تعداد ۸ تا ۹ پارچه آهنگ دیگرش به گونه تصویری ثبت شده است.
شکیب سوزان در دنیای هنر موسیقی خودش را طرفدار و علاقمند سبک غزل معرفی میکند و میگوید با خواندن غزل، خود را خیلی راحت احساس میکند. وی اما علاوه میکند که نظر به علاقمندی مردم، آهنگهای محلی و پاپ هم میخواند. او میگوید که رشته وی نواختن پیانو و گیتار است و این دو آله موسیقی را به گونه مسلکی با «نوتیشن» آن مینوازد. وی در کنار این آلات، طبله و هارمونیه را نیز میتواند به خوبی بنوازد. این آوازخوان افغان با آن که ویالون را خیلی دوست دارد، اما نواختن آن را تاکنون فرا نگرفته است.
چیزی که بیشتر در میان اصطلاحات موسیقی شنیده میشود، «سور» و «لی» است، که سوزان این دو اصطــلاح را بـــرای مخــاطبانـش چنین تعریف می‎کند:
سور، هماهنگی آوازها را میگویند. مثلاً آواز انسان با آواز آله موسیقی، هماهنگ باشد. لی، رفتار منظم یک ریتم را گویند، یعنی حساب منظمی که از یک شروع شده و به چهار ختم میشود و دوباره از یک شروع و به چهار ختم میشود.
از آهنگهای شکیب سوزان میتوان «زندگی‎ام به تنهایی گذشت و می‎گذرد»، «مینه»، «هر دل و هر زبانه، خدا خودش می‎دانه» را نام برد. او میگوید بیشتر به کیفیت کارهای هنری‎اش اهمیت می‎دهد، از این رو نمی‎تواند در مدت کم کار زیاد انجام دهد. وی که اکنون روی آهنگهای هزارگی و ازبکی تمرین میکند، در نظر دارد که در آینده به هر زبان و لهجه افغانستان، آهنگ بخواند و از آن یک آلبوم تهیه کند. شکیب سوزان آروز دارد قلههای بزرگ هنر را فتح کرده و فرهنگ افغانستان را فراتر از مرزها معرفی کند.
از نظر شکیب سوزان، حدود ۱۵ سال قبل، موسیقی در افغانستان، در حــال از بیــن رفتن بود ولی در سالهای اخیـــر وضعیت هنر بهتر شده و خانوادههای افغان علاقمندی بیشتر به موسیقی افغانی پیدا کرده‎انــد. وی دلیــل آن را فعال شدن هنرمندان در سال‎های اخیر عنوان کرده و میگوید: «نقش هنرمندان در جامعه این است که با خواندن آهنگهای میهنی، مردم را متحد سازند و در عین حال آهنگهای داخلی میتواند در زندگی مردم امید ببخشد.»
شکیب سوزان تصریح میکند که موسیقی در افغانستان طی یک و نیم دهه اخیر پیشرفت خوبی داشته است. به گفته او، یک و نیم دهه قبــل، در میــان مــردم آهنــگهای خارجی، به خصوص هنــدی، بیشتـــر محبوبیـت داشت و از طـریق رادیوها نیز بیشــتــر آهنگهای هندی پخش میشد، اما اکنون در برنامههای رادیوها و تلویزیونها دیده میشود که مردم بیشتر آهنگهای داخلی را فرمایش میدهند.

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد