تحلیل

456
۱۵ حوت ۱۳۸۸
نویسنده:

كابل؛ ميدان رقابت هند و پاكستان

حملهء تروریستان بر “کابل سیتی سنتر” و مهمانخانهء هندی ها در شهر نو کابل که در چند قدمی وزارت داخله و ریاست امنیت ملی افغانستان قرار دارند، یکی از سخت ترین چلنج ها برای این نیروها بود و یک بار دیگر ظرفیت کاری آنان را به آزمون گذاشت. اینکه درین حمله، دست پاکستان دخیل بود و پایتخت افغانستان به عنوان بستر رقابت های هند و پاکستان قرار گرفت، هیچکس شکی ندارد و همه به این باوراند که هدف این حمله، مرکز بودوباش هندی هایي بوده که درآن بخشی از داکتران شفاخانهء اندراگاندی و تعدادی از اعضای سفارت هند در کابل زندگی داشته اند. اینکه برداشت استخبارات رقیب ازین افراد چه بوده، خود می داند و ممکن نیست که این افراد را عادی پنداشته باشد.

درین عملیات که ۱۶ نفر کشته و ۳۸ تن دیگر زخمی شدند، ۹ نفر هندی نیز از جملهء جان باختگان حادثه بودند، علاوتاً هموطنان ما ضربهء بزرگ مالی را هم متحمل گشتند؛ زیرا  انفجار تا فاصله های ۳۰۰ متری محل حادثه ویرانی به بار آورد. صبح روز جمعه، یک موتر مملو از مواد انفجاری بر آستانهء مهمانخانهء هندی ها انفجار داده شد و بعد یک انتحار کننده خود را در داخل مهمانخانه منفجر ساخت. گستردگی انفجار، نشان میدهد که درین عملیات از مواد انفجاری پیشرفته ای استفاده شده و درجهء ویرانی آن، مشابهت به عملیات انتحاری دارد که چندی قبل بر دروازهء سفارت هند در کابل صورت گرفت و خسارات و تلفات بسیاری را به بار آورد.

به دنبال این انفجار، انتقادات شدیدی در رسانه ها بر نیروهای امنیتی در عدم جلوگیری از چنین عملیات خونینی، از سوی مردم عنوان شد که این نیروها چرا با این همه تلاشی هایي که در چهارراهی های شهر بر پا کرده اند، بازهم قادر به جلوگیری از همچو حوادث خطرناکی شده نمی توانند و به این خاطر سه روز بعد، قوماندان امنیهء کابل، آمر عملیاتی این قوماندانی و آمر مبارزه علیه جرایم جنگی قوماندانی امینه کابل، استعفا دادند و اینکه این استعفا از سوی وزیر داخله پذیرفته میشود یاخیر، باید بعداً دید. اما آنچه مسلم است اینکه این عملیات از مدتها طراحی شده و با دقت تمام برآن سرمایه گذاری شده بود؛ اما به علتیکه این عملیات روز مولود شریف و روز جمعه آن هم، صبح وقت صورت گرفت و گشت و گذار مردم درین نقطه کم بود، با تمام ویرانی ها، تلفات آن بسیارکم بوده است.

بسیاری مردم  از استعفای این سه مقام مهم امنیتی شهر کابل استقبال کرده، آنرا فرهنگ پیشرفته و احساس مسوولیت نام نهادند. این استقبال اگر از یکطرف خوب است، مگر از سوی دیگر بلافاصله این پرسش را مطرح میسازد که آیا کسانی که به جای این سه نفر انتخاب خواهند شد، بهتر ازین ها کاری از پیش خواهند برد و یا در مجموع از یکطرف سیستم امنیتی افغانستان با مشکل رو به رو است و از سوی دیگر، با حضور قوی هندی ها  در افغانستان، ما رقیب آن، پاکستان را بر سینهء خود به چالش سختی طلبیده ایم که توان رویارویی بایکدیگر را در داخل خاک خود ندارند و به این ترتیب، کشور ما را محل مناسب برای این کشاکش قرار داده، از هموطنان ما سخت قربانی میگیرند. اینکه در آینده چگونه کشور خود را از چنین جهنمی بیرون کشید و باید چه کارهایی را انجام داد، پرسشی است که از مدتها نزد برخی از صاحب نظران در کابل وجود دارد و تا حال پاسخ خود را نیافته است.          

این حمله، میتواند اثرات  ناگواری بر کارهای تجاری کشور ما هم بگذارد؛ چون این دومین بار است که در دوماه اخیر، چنین حمله اي صورت می گیرد. بار اول، این حمله بر “فروشگاه بزرگ افغان” که نمادی از مرکز شهر کابل است، صورت گرفت و حال اینک “کابل سیتی سنتر” که برازنده ترین مرکز تجارتی افغانستان بود، مورد حمله قرار گرفت و به آتش کشیده شد، که خود بر روحیهء تاجران دیگری که طرح هایي برای ساختن چنین مراکزی دارند، اثر به شدت بدی گذاشته و کمتر دست به چنین کاری خواهند زد؛ چیزیکه در نهایت اقتصاد افغانستان را ضربه زده و بازارهای افغانستان را با رکود مواجه میسازد، و به این خاطر است که دولت افغانستان باید در پی خشکاندن ریشه های این درگیری ها باشد و نباید به مرکز رقابت و رویارویی دیگران مبدل گردد.

 بی توجهی به این امر، بیتوجهی ستراتیژیک به زندگی مردم افغانستان، مخصوصاً شهریان کابل است که در پانزده سال اخیر، در آتش این رقابت ها خاک و خاکستر شده اند.

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد