سیاسی

91
۸ حوت ۱۳۸۹
نویسنده:

سران قومي و عالمان ديني؛ قرباني اهداف سياسي

ترور يك عالم ديني در ولايت پروان، بار ديگر ثابت ساخت كه عالمان ديني و مركزهاي مقدس اسلامي نيز از تهديد هاي سياسي مصئون نيست.

“كشته شدن مولوي محمدآصف، ملاامام يك مسجد در شهر چاريكار ولايت پروان در شام روز جمعه (۲۹ دلو)  نشان داد كه عاملان اين قتل‏ها براي دست يابي به اهداف سياسي شان، ريختن خون عالمان ديني را نيز مباح مي دانند.”

اين جمله را حاجي عبدالناصرجعفري، يكي از عالمان ديني در ولايت كابل يادآوري نموده مي افزايد: “اگر تدبير جدي براي جلوگيري از انجام اين ترورهاي ناجوانمردانه انجام نگيرد، پيامد آن در روحيهء مردمي كه ۹۹ درصد آن مسلمان‏ اند، بسيار ناگوار خواهد بود.”

به باور اين عالم ديني، ترور افرادي كه به نوعي از جايگاه اجتماعي بالا برخوردار بوده و داراي نفوذ معنوي ميان مردم اند، بدبيني را نسبت به عوامل آن ايجاد نموده و اعتماد مردم را نسبت به دولت نيز كاهش مي ‏دهد.

اولين پيامد اين مسئله عدم احساس امنيت شخصيت‏ هاي ديني در ساحهء فعاليت‏هاي اسلامي شان مي باشد. بي پروايي و كم توجهي حكومت اين حرکت را شدت بيشتري بخشيده و منجر به واكنش‏ هاي شديدي نيز خواهد شد. كما اينكه شوراي علماي پروان نسبت به اين رخداد تأثربرانگيز واكنش نشان داده و از بي توجهي دولت در خصوص جلوگيري از ترور عالمان ديني ابراز گله مندي كردند.

عالمان ديني اين ولايت در يك گردهمايي در شهر چاريكار، مركز ولايت پروان به نهادهاي امنيتي و حكومت هشدار دادند كه اگر عاملان اين ترور دستگير نگردند، سران قومي و عالمان ديني در اين ولايت؛ همانند زمان روس‏ها اعلام جهاد خواهند كرد. اين عالمان ديني اظهار داشتند كه تا كنون چندين فقره ترور در اين ولايت صورت گرفته، ولي تاحال حكومت هيچ كسي را در اين خصوص بازداشت ننموده است. آنان ياد آوري كردند كه حكومت تا كنون هيچ نشانهء از عاملان اين ترورها را كشف نكرده تا نشان دهد كه چه كساني در عقب اين قتل‏هاي زنجيره‏ای قرار دارند.

كفايت الله نجيب، يكي از عالمان ديني ولايت پروان و شركت كنندگان در اين گردهمايي با لحن هشدارآميز اظهارداشت: “شخصيت هاي ديني ما كشته مي شوند. بدون شك شهادت شيخ صاحب (محمد آصف) و قتل شخصيت‏ هاي ديني ديگر انگيزهء سياسي دارند. كساني كه به اين كار دست مي زنند، هدف شان ناامن ساختن افغانستان و رسيدن به اهداف شوم سياسي شان مي باشند. اين جريان هاي تروريستي مي خواهند كه به قيمت قرباني عالمان ديني بقاي شان را در افغانستان تضمين كنند.”

هرچند در سخنان اين عالم ديني از گروه و فرد خاصي نام برده نشده؛ اما به اين مسئله تصريح شده است كه اين قتل‏ها انگيزه‏هاي سياسي دارند. به عقيدهء مولوي نجيب، اين ترويستان، عالمان دين و سران قومي را مانع بقاي شان در افغانستان مي دانند.

به گفتهء عالمان ديني ولايت پروان، شيخ محمد آصف با هيچ كسي دشمني شخصي نداشته و هدف اصلي از ترور شخصيت‏هاي ديني و متنفذان قومي رسيدن به هدف‏ها و مقاصد سياسي است. آنان با ابراز نگراني ازعدم توجه جدي دولت به اين مسئله خواستار دستگيري عاملان اين قتل از سوي حكومت شدند.

عالمان ديني پروان، شناسايي و دستگيري عاملان اين قتل‏ها را وظيفهء دولت مي دانند. هشدار صادر شده در گردهمايي عالمان ديني پروان مي تواند زنگ خطري براي حاكميت دولت در اين ولايت باشد. بي ترديد اگر بدبيني عالمان ديني در ولايت نسبت به دولت بيشتر شود، آنان مي‏توانند با استفاده از نفوذ معنوي در ذهنيت دهي مردم، مشكل بزرگي را براي حاكميت در ولايت پروان ايجاد نمايند.

هرچند تاكنون هيچ فرد يا نهادي مسئوليت اين ترور را به عهده نگرفته است، اما عبدالبصير سالنگي، والي پروان در جمع عالمان ديني ولايت پروان حاضر شده و از پيگيري قضيهء قتل مولوي محمد آصف به آنان اطمينان داد. والي پروان ابراز اميدواري نمود: “كساني كه در قتل مولوي محمد آصف دست داشته اند با توكل به خدا و همكاري شما دستگير شده و به جزاي عمل شان مي رسند.”

مردم ولايت پروان نيز با ابراز نگراني از اين مسئله، ترور ملا امامان مساجد را تهديدي براي عموم كساني مي دانند كه براي انجام فريضه‏هاي ديني به مسجد مي روند. آنان براين باوراند كه ترور اين ملا امام نشان مي دهد كه حتی مسجد كه جاي امن و مقدس پنداشته مي شود، از تهديد و ترور عوامل ناامني مصئون نيست.

محمدجاويد، يكي ازساكنان اصلي ولايت پروان كه فعلا در كابل زندگي مي كند، نگراني هاي اقاربش را كه ساكن پروان مي باشند، اين گونه بيان مي كند: “مردم ولايت پروان پيامد اين ترور را خطرناك مي دانند. آنان از اين مسئله در هراس اند كه اين ترورها گسترش يافته و بار ديگر در ميان مردم نمازگزار صورت گيرد كه به طور قطع، خونين تر از پيش خواهد شد.”

البته اين اولين باري نيست كه عالمان ديني در ولايت پروان با اهداف سياسي ترور مي شوند. پيش از اين نيز صدها متنفذ اجتماعي و سران قومي در كشور قرباني اهداف سياسي شده اند. بيشترين ترور صورت گرفته در كشور كه هدف آن سران قومي بوده است، در ولايت‏هاي جنوبي انجام يافته و بر مبناي گزارش‏هاي نشر شده تنها در قندهار بيش از پنج صد نفر از سران قومي طي سال‏هاي گذشته كشته شده اند.

در گزارش تحقيقي كه سال گذشته توسط كليد گروپ صورت گرفته بود، خانم ملالي اسحاق زي گفته بود كه “تا تاريخ ۲۱ ثور سال ۱۳۸۹ تعداد ۵۲۵ نفر از سران قومي در ولايت قندهار كشته شده اند.”

پس از آن، آماردقيق تأييد شده از جانب افراد يا نهادهاي رسمي به نشر نرسيده؛ اما تا كنون چهره هاي زيادي از متنفذان قومي در ميان قوم هاي «بارکزی»، «پوپل زی»، «نورزی»، «الکوزی»، «ساکزی»، «اڅکزی»، «علیزی» و … در ولايت قندهار قرباني بازي نافرجام سياسي شده اند. اگر در آينده عاملان اين قتل‏ها مشخص نشود، روشن نيست كه اين بازي خونين تا چه وقت ادامه داشته باشد.

پرسشي كه در اين خصوص تا كنون پاسخ دقيق خويش را نيافته، اين است كه چه كساني در اين بازي خونين سياسي دست داشته وبا جان افراد بي گناه بازي مي كنند؟

وحيد عمر، سخنگوي رئيس جمهور هرچند از افراد يا گروه خاصي نام نمي برد، ولي تأكيد مي كند كه اين ترورها عوامل سياسي دارند. به عقيدهء آقاي عمر “كساني هستند كه مي خواهند نهادهاي امنيتي افغانستان را در تأمين امنيت در تمام بخش‏ها ناكام جلوه دهند. آنان براي اين هدف دست به هركاري مي زنند.” وي با تصريح براينكه اين كار، حركتي از جانب دشمنان مردم افغانستان است، كشتن افراد ملكي، انفجار در اماكن مورد استفادهء افراد غير نظامي و ترور شخصيت هاي ديني و قومي را ازجمله ابزارهاي مي داند كه گروه‏هاي سياسي براي بي اعتبار نشان دادن نهادهاي امنيتي به آن دست مي يازند.

اما وحيد مژده، آگاه امور سياسي براين باور است كه: “كشتن سران قومي براي جلوگيري از عدم احياء دوباره نظام قبيله محوري و اتحاد قومي است.” به اعتقاد آقاي مژده، دست‏هاي در كار اند تا سران قومي و متنفذان اجتماعي را از بين برده و مردم را نسبت به اين مهره‏ هاي سنتي به اعتماد جلوه دهند.

همانگونه كه گفته شد، تنها ولايت قندهار نيست كه از اين مشكل رنج مي برد. در ماه گذشته (۷ جدي) ولسوال شیندند ولايت هرات با اشاره به قتل ۱۲ بزرگ قومی و محلی هرات در یک ماه، افزايش ترور بزرگان و سران اقوام اين ولايت را نگران‌ كننده دانسته و از دولت خواست تا به اين قضيهء ناگوار رسيدگي نمايد.

لعل‌ محمد عمرزي، ولسوال شنيدند افزوده است كه “در اوايل، اين ترورها جدي گرفته نمي ‌شد؛ اما در اين اواخر مشخص نيست كه كشتار سران اقوام به عنوان يك روند، حركت هدف‌ دار و با ‌انگيزه از جانب چه كساني سازماندهي مي شود.”

اما ترورعالمان ديني مي تواند دليل ديگري نيز داشته باشد. عدهء بر اين باور اند كه ممكن است سرپيچي عالمان ديني از دستورهاي طالبان باعث ترور و قتل آنان گردد.

يكي از شهروندان ساكن پروان كه با نام مستعار غفور كامل ابراز نظر مي كند، مي گويد: ” طالبان به خاطر نافرمانی از اوامر شان این امام محترم را به شهادت رسانیدند.”

وحيد نيك آيين، نويسنده و كارشناس مسايل سياسي نيز اين احتمال را مردود نمي داند كه “ممكن است طالبان به دليل عدم فرمان برداري بعضي از عالمان ديني از دستورهاي شان آنان را ترور نموده و به قتل برسانند.”

در اين ميان، دست ‏هاي خارجي از جمله كشور همسايه پاكستان نيز گمانهء ديگري است كه در دست داشتن در اين قضيه متهم پنداشته می شود.

به رغم اينكه ترور سران قومي و عالمان ديني در كشور در چند سال گذشته به يك روند تبديل شده و گمانه‏ هاي مختلفي در بارهء آن وجود دارد؛ اما تا كنون حكومت هيچ سرنخي از عاملان اصلي آن را رونما نتوانسته است.

بنابراين، مسئوليت دولت در خصوص رسيدگي به اين گونه قضيه‏هاي جرمي اين است كه در خصوص دستگيري عاملان آن و پيگيري چنين دوسيه‏ها جدي عمل نمايد. چرا كه پيامد چنين عمل‏هاي دهشت افگني از يك سو موجب مي شود تا عالمان ديني و شخصيت‏هاي ذي نفوذ اجتماعي از فعاليت‏هاي سازنده شان دست برداشته و در مخالفت با دولت برخيزند و از سوي ديگر، اعتماد مردم به حكومت و نهادهاي امنيتي كاهش يابد. وحشت و هراسي كه ميان مردم از اين پديده ايجاد مي شود، نيز از پيامدهاي ناگوار اين مسئله بوده و ايجاب مي كند تا حكومت براي شناسايي عوامل آن اقدام‏هاي جدي روي دست گيرد.

 

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد