تحلیل

309
۲ دلو ۱۳۹۵
نویسنده: کلید

زندگی دشوار بیجاشدگان در سوز سرما

جنگ، بیکاری، مشکلات اقتصادی، اختلافات بالای زمین و ملکیت و دیــگــر عــداوت‎هــای خانوادگی و قــومی در کشــور، سبــب شده که هزاران خانواده از خانه و کاشانۀ خود بیجا شوند. از سویی هم، برگشت هزاران خانواده از کشورهای ایران و پاکستان و در این اواخر برگشت یک تعداد از هموطنان ما از کشورهای اروپایی، باعث شده که مشکلات زیادی برای دولت، بیجاشدگان داخلی و عودت کنندگان ایجاد شود.
چــنــان کــه مــقــام‎هــای وزارت امــور مهاجران و
عــودت کنــنــدگــان می‎گــویــنــد کــه شــمار بیــجــاشدگان نسبت بــه سال‎هــای گــذشــته افزایش بی‎سابقه داشته است.
طبق اظهارات مسوولان این وزارت، در مجموع در ۱۴ سال گذشته حدود یک ملیون تن از هموطنان ما از مناطق اصلی شان در داخل کشور بیجا شده‎اند که با گذشت هر سال و با افزایش ناامنی‎ها تعداد بیجاشدگان در کشور اضافه می‎شود. در آغاز سال جاری، سازمان عفو بین‎الملل در گزارشی تحت عنوان
” اولادهایم در این زمستان خواهند مرد”، از افزایش بالاتر از ۵۰ درصدی تعداد بیجاشدگان داخلی، از اثر جنگ‎های جاری در افغانستان، خبر داد. در گزارش پیشین این سازمان تعداد بیجاشدگان داخلی ۵۰۰ هزار تن اعلام شده بود، اما در تازه‎ترین گزارش این سازمان، تعداد این افراد از سال ۲۰۱۲ – ۲۰۱۶ به ۱٫۲ ملیون تن می‏رسد، که این ارقام بالاتر از ۵۰ درصد افزایش را نشان می‎دهد.
وزارت امور مهاجران و عودت کنندگان طرحی را در جلسه سالانه کمیشنری عالی سازمان ملل متحد ارایه کرده بود که این طرح شامل تمام پروژه‎های این وزارت برای عودت کنندگان و بیــجاشدگان داخلی می‎شد. البته وزارت امور مهاجران و عودت کنندگان برای تطبیق این طرح، ۵۵۳ ملیون دالر از جامعه جهانی مطالبه کرده بود. قرار بود با عملی شدن این طرح مشکلات مهاجران و بیجاشدگان تا حدی حل شود، که متأسفانه حالا دیده می‎شود هنوز این مشکلات برطرف نشده است.
حال که هوا سرد شده و برفباری‎های زمستانی هم آغاز شده است، مشکلات این مهاجران از نبود سرپناه و مواد غذایی و سوخت افزایش یافته که تا اندازۀ زیاد خطر تلفات جانی، به‎خصوص برای اطفال شان، محسوس است؛ چون اکثر این بیجاشدگان و بازگشت کنندگان سرپناه، البسه و مواد خوراکی ندارند.
کارکرد دولت و بهخصوص وزارت امور مهاجران و عودت کنندگان هم مؤثر و قابل ملاحظه نیست، چنانی که بسیاری روزها مهاجران ولایت‎های مختلف از صبح تا شام مقابل دروازۀ این وزارت صف کشیده و خواهان کمک می‎باشند، اما متأسفانه مسوولان کم‎تر به این داد و فریادها گوش می‎دهند. با وجودی که بیجاشدگان داخلی با مشکلات اقتصادی روبه‎رو هستند، اما ویس برمک، وزیر دولت در امور رسیدگی به حوادث، می‎گوید که شمار زیادی از بیجاشدگان داخلی را تحت پوشش کمک‎های خود قرار داده‎اند:” کسانی هستند که در افغانستان بیجا شده‎اند که زیر پوشش حکومت و موسسات بین‎المللی قرار گرفته‎اند و در سال گذشته که بیشتر جنگ‎ها اتفاق افتاد برای آن‎ها از طرف دولت و موسسات بین‎المللی کمک‎ها رسیده و در اکثر موارد مردم دوباره تشویق شده‎اند که به مناطق اصلی خود برگردند.”
این در حالی است که همه ساله جهت حل مشکلات و بهبود زندگی مهاجران از طرف مسوولان تــعـهداتی صورت می گیرد، ولی این تعهدات تاهنوز کم‎تر عملی شده است. از سویی هم کارشناسان امور می‎گویند که اگر حکومت به خاطر تأمین امنیت و از بین بردن زمینه‎های بیکاری اقدام نکند، مشکلات بیجاشدگان افزایش بیشتر خواهد یافت.

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد