صحت

425
۲۴ دلو ۱۳۸۹
نویسنده:

زنان بیشترین مبتلایان امراض روانی

در سه دهه گذشته وقوع جنگ های خانمان سوز، ‌مهاجرت هــا، فقر اقتصادی،‌فرهنگی و اجتماعی تاثیرات منفی بر  اذهان جامعه گذاشته است. دچار شدن بـــــه امراض روانی به ویژه درمیان زنان،‌از تاثیرات منفی ایـــــن حوادث ناگوار بوده است. براساس گفته هـــــای مقام های وزارت صحت عامه، ‌شصت درصد مردم افغانستان از مشكلات روانی و اجتماعی رنج می برند و در این میان زنان بیش از هر قشری آسیب پذیر بوده اند. این وزارت در سال ۲۰۰۸ تخمین زده بود كه دو سوم جمعیت افغانستان از مشكلات روانی رنج می برند.

به باور كارشناسان نیز ادامه جنگ های داخلی، ازدواج های زود هنگام و اجباری، تجاوز جنسی، خشونت های خانوادگی و فقر گسترده در خانواده ها، عوامل اصلی ابتلا به امراض روانی و افسردگی شناسایی شده اند.

داكتر غلام سخی كارگرنور اوغلی می گوید كه  فقر از جمله عوامل ابتلا به امراض روانی است. ‌در سطح كشورحدود نـــــه میلیون تن در شرایط بد اقتصادی به سر می برند كه ۷۳ درصد آن را خانم ها تشكیل می دهند.

داكتر نصیر احمد عزیزی یـــــكی از متخصصان شفاخانه صحت روانی و معتادین اظهار می كند كه اگر چـــــه دچار شدن بـــــه امراض روانی عوامل مختلفی را در بر می گیرد، ‌اما در افغانستان بیشتر مردم به دلیل فشارهـــــای اقتصادی و اجتماعی،‌ خشونت های خانوادگـــــی و تاثیرات جنگ به این بیماری مبتلا شده اند.

آمار شفاخانۀ‌‌ صحت روانـــــی حاكی از آن است كه تعداد زنان بیمار نسبت به سال گذشته افزایش  یافته است.داكتر تیمور شاه مصمم رئیس شفاخانه صحت روانی مـــــی گوید:” تا ماه دلو سال جاری تعداد زنان بیمار كه در شفاخانه بستر شده اند، ۴۹۴ و تعداد آنانی كه سراپا تداوی شده اند، ۵۸۴۴ نفر بوده است، ‌در حالی‌ كه در پایان سال گذشته،‌تعداد زنان بستر شده،‌۱۹۴ و  مریضان سراپا ۵۳۳۹ زن بوده است.

مرضیه زن ۴۲ ساله ای كـــــه درشفاخانه صحت روانی بستر شده،علت مریضی خود را چنین بازگو می كند:” هفده سال پیش دو برادرم در جنگ ها شهید شدند. از آن وقت بـــــه بعد همیشه سرم درد می‌كند و دلم به تنگی می آید، ‌باز خود را می زنم. این حالت پانزده دقیقه دوام می كند باز خود به خود آرام می شوم. این بـــــار چهارم است كه به شفاخانه می آیم. روانشناس ها با من گپ می زنند و داكترها دوا می دهند. وقتی ایـــــن جا هستم احساس آرامش می كنم اما وقتی به خانه می روم دوباره دیوانه می شوم.”

مرضیه می گوید كه شوهرش بسیار بد رفتار است. مدام با وی منازعه مـــــی كند و وضعیت اقتصادی خوبی هم ندارند.

آگاهان امور معتقدند كه بــــه علت فرهنگ پایین اجتماعی در افغانستان، افراد مبتلا به اختلالات روانی گاهی اوقات دیوانه خطاب می شوند. این مساله باعث شده است كه بیشتر افراد مریض به شفاخانه های صحت روانی مراجعه نكنند.

استاد عین الدیـــــن معـــــروف استاد پوهنحِی روانشناسی پوهنتون كابل،‌ارتقای سطح آگاهی مردم را در از بین بـــــردن چنین اندیشه ای موثر می‌داند و می گوید: ” اگـــــر مردم مرض روانی را دیوانگی می دانند، ‌به دلیل سطح پایین آگاهی شان است. رسانه ها و مـــــراكز تعلیمی در آگاهی مردم نقش اساسی را ایفا مــــی كنند. از بین بردن چنین اندیشه ای فقط با آگاه كردن مردم ممكن است.”

داكتر نصیر احمد همچنان از كمبود شفاخانه های صحت روانـــــی در ولایـــــت ها و كمبود اتاق در شفاخانه صحت روانی كابل انتقاد می كند و خاطر نشان می سازد كـــــه در حال حاضر تنها در ولایت های قندهار،‌ جلال آباد، ‌مـــــزار شریف و هرات شفاخانه صحت روانــــی وجود دارد.  این شفاخانه نیز دارای۶۰  بستر برای بیماران روانی می باشد كه از این جمله ۲۰ بستر آن برای زنان و ۴۰ بستر دیگر برای مردان می باشد.

آقای نور اوغلی با پذیرش اظهارات داكتر عزیزی می گوید كه وزارت صحت عامـــــه تصمیم گرفته است از این پس عرضه خدمات صحت روانی را با بخش های دیگر شفاخانه های كشور مدغم كند. بااین كار ‌مردم می توانند بـــــرای حل مشكلات روانی شان بــــه هر شفاخانه ای در تمام ولایت ها مراجعه كنند.

این در حالی است كه كارشناسان یكی از راه های بهتر شدن وضعیت بیماران روانی را تامین امنیت در كشور و بهبود وضعیت اقتصادی می دانند.

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد