اقتصادی

493
۱۳ جدی ۱۳۹۶
نویسنده: رایس واشرمن-مترجم: فرید هادی

دیزاینرهای افغان و ابتکار مشترک با سویدنی‌ها

قارهء اروپا در حال حاضر با بحران مهاجرت روبرو می باشد. تنها در سال ۲۰۱۵ میلادی، در حدود ۱۶۰ هزار مهاجر به سویدن آمده اند که ۴۰ هزار آن هنوز هم آینده نا مشخصی دارند.

افغان های مهاجر مقیم سویدن نیز مانند سایر پناهجویان، به مجرد رفتن به سویدن با یک فرهنگ متفاوت سردچار شدند که تحمل اقلیم و هوای سرد، بخشی از آن به حساب می آید. اما در کنار این همه کم مهری های دوران مهاجرت، رایس واشرمن گزارشگر صدای آسیا در ستوکهولم، از پروژه ی ابتکاری حرف می زند که می تواند دشواری های پناهجویان را به فرصت های کاری تبدیل کند.

تحت این پروژه دیزانینگ، شماری از جوانان، دیزاینران، نقاشان و پارچه بافان افغان که تازه به سویدن رفته اند، می خواهند در همکاری و کار مشترک با نقاشان، دیزاینران و متخصصین قالین کشور میزبان، دیزاین و نقاشی های عالی و بی مانندی را خلق کنند.

انا فورسبیرگ، از سویدن و مدیر پروژه طراحی و دیزایننگ مذکور، می گوید: “ما باید با جوانانی که از سایر کشورها به سویدن آمده و با خود دانش و مهارت های کشور های شان را آورده اند یکجا کار نماییم تا چیزهای را در مورد هنر، نقاشی، دیزاین و تخنیک های کاری آنها بیاموزیم و چیزهای را نیز به آنها بیاموزانیم.”

جوان های مهاجر مهارت های قابل توجه را از گوشه و کنار دنیا با خود می آورند، خصوصا افغان ها که در قسمت بافت، دیزاین صنایع دستی، سنتی،  پارچه های نساجی و قالین بی نظیر اند.

خانم انا که پروژه مذکور را فرصتی خوبی برای تبادله تجارب، مهارت ها و داشته های فرهنگی کشورهای مختلف خصوصا افغان ها می داند، می افزاید: ” بعد از آمدن شمار زیادی مهاجرین در سال ۲۰۱۵ به سویدن، با خود فکر کردم باید ترتیبی داده شود تا از مهارت، تجارب و دانش مهاجرین در بخش تولید منسوجات، فرش باب و طرح و دیزاین آنها ااستفاده صورت گیرد.”

در سال ۲۰۱۵ میلادی، در حدود ۳۵ هزار مهاجر افغان به شمول اطفال، نوجوانان و بزرگسالان به سویدن پناهنده شدند.

شماری از آنها از سواد رسمی کمی برخوردار بودند، اما متباقی هم که از سواد و دانش رسمی بهره مند نبودند، در ساخت صنایع دستی، منجمله قالین، تولید منسوجات و پارچه های مختلف، مهارت و تجارب خوبی داشتند.

عاب الدین محمدی، جوان ۱۸ ساله ی افغان است که دو سال قبل به سویدن آمده و از شش ماه بدینسو در پروژه صنایع دستی کار می کند. وی هنگامیکه ۱۱ سال سن داشت، با مادرش قالین بافی می کرد، تولید قالین های افغانی را که با دست بافته می شوند، زمانگیر دانسته می گوید: “هنگامی که بیاد می آورم، افغان ها یک قالین را با چی مشکلات و دشواری های تولید می کنند، خیلی خسته می شوم. طفل بودم که می دیدم، بافت و تکمیل یک قالین، پنج الی شش ماه را در بر می گرفت.”

اما هنگامی که خانم “انا” خواستار ساخت یک دستگاه قالین بافی به طریق افغان ها شد، عاب الدین فورا تقاضای وی را اجابت کرد.

او می گوید: “من می توانم این کار را کنم، هرگاه آنها علاقمند بافت و تولید قالین افغانی باشند، آماده ام، برایشان آموزش دهم.”

خانم “ستینا لانسگوک” طراح و دیزاینر منسوجات و معاون خانم “انا” در پروژه مورد بحث، می گوید: “من حاضرم در قسمت طرح و دیزاین تولیدات با آنها همکاری کنم. این کار مزایای فراوانی دارد، مثلا در پهلوی آنچه که اکنون می دانند، چیزهای تازه ای نیز در گنجینه دانش شان افزوده می شود.”

ستینا از زیبایی های طرح، دیزاین و خلاقیت های سویدن و افغان ها ستایش نموده مدغم شدن هر دو فرهنگ و دانش را در امر بهبود کار ها و ایجاد اثر های ناب خیلی سودمند خواند.

موصوفه افزود: “هر دو جانب طرح ها و دیزاین های خوبی داشتند و ما خواستیم با استفاده از هر دو، طرح و دیزاین های بهتر به دست بیآوریم و خوشبختانه همینطور هم می شود.”

خانم ستینا می گوید، هنگام راه اندازی پروژه، تازه من فهمیدم که از یکجا نمودن شگفتی ها،  زیبایی و دیزاین های منسوجات رایج در هر دو کشور، یک چیز خوب و عام پسند به وجود می آید.

ستینا ادامه داد: “از ترکیب دو فرهنگ و دو شیوهء کاری، چیزی های تازهء به وجود آمده است که انسان را به حیرت وا می دارد. با مشاهده طرح و ساخت اجناس تازه تولید شده به خود می گویی چنین چیزی را در جایی دیده ام، اما بیاد نمی آوری که در کجا و چی زمانی مشاهده کرده یی. یعنی اینکه با یک ترکیب آشنا، ولی ناآشنا مواجه می شوی.”

هدف ما هم تولید و استفاده از ترکیبات تازه ای است که نمایندگی از دو فرهنگ کاملا مختلف و متفاوت کند.

عاب الدین که از  آنچه به دست آمده است اظهار رضایتمندی می کند، می گوید: “من واقعا از کار مشترک هنرمندان و دیزاینران هر دو کشورکه قادر به ایجاد چنین طرح های خوب و جالب شده اند، راضی هستم. این یک احساس عالی و بزرگ است که مایه افتخار بنده نیز می‌باشد.”

با آنکه عاب الدین و فامیلش بعد از آمدن به سویدن، با یک محیط، ماحول، زبان و فرهنگ نا آشنا مقابل شده و دشواری های را نیز متحمل شده اند، اما هنوز هم امید می کنند برای شان مجوز اقامت در سویدن داده شود.

عاب الدین با ذکر خوبی های سویدن، می گوید: “سویدن یک کشور خوب است، مردم آزادی عمل فراوان داشته می توانند به مکتب بروند، کار کنند و برای خود زندگی بسازند.”

رایس واشرمن- صدای آسیا – سویدن

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد