صدای آسیا

128
۲۷ سنبله ۱۳۹۶
نویسنده: کانیکا پیتچکاو-مترجم: فرید هادی

خاموشی مقامات برما در مورد خشونت های هفته های اخیر

اخیرا، به تعداد ده ها هزار از مسلمانان روهنگیایی ایالت راخین برما، خانه و کاشانه خویش را ترک نموده با حال خراب و زار مسیر بنگله دیش را در پیش گرفته اند.
تصاویر بدست آمده از فضا توسط دیده بان حقوق بشر نشان می دهد که تمام شهر و قصبات این نگون بخت ها با خاک یکسان گردیده است. در حالیکه حکومت شورشیان مسلمان را مسئول همه ویرانی ها معرفی می کند، شاهدین صحنه و قربانیان حادثه، نظامی ها را مسئول همه مصیبت ها معرفی می کنند.
خانم “آنگ سان سوچی” برنده مدال صلح نوبل و رهبر حکومت فعلی این کشور، از اینکه هنوز هم حاضر به نکوهش و تقبیح این خونریزی ها نگردیده است، شدیدا زیر بار نکوهش و انتقادات جامعه بین المللی قرار گرفته است.
در خط مرزی برما و بنگله دیش هم بحران مهاجرت بوجود آمده است. به قول کمیسیون حقوق بشر میانمار، از تاریخ ۲۵ آگست به این سو، در حدود ۲۰ الی ۳۰ هزار مسلمانان روهینگیایی به بنگله دیش پناهنده شده و پیش بینی می شود ده ها هزار نفر دیگر نیز با چنین سرنوشتی مواجه شوند.
آقای “یو کیاو وین” بنیانگذار کمیسیون حقوق بشر برما مقیم لندن می گوید، تمام اقلیت های قومی ساکن میانمار با خطرات بالقوه روبرو هستند، اما روهینگیایی های اکثریت مسلمان که بیشتر ساکن مناطق بودایی نشین هستند، بیشتر این مخاطرات را تجربه می کنند.
موصوف می افزاید: “وضعیت فوق العاده وحشتناک است. روهینگیایی ها از جانب سازمان ملل آسیپ پذیر ترین جمعیت دنیا معرفی شده اند که همیشه در معرض تعقیب، شکنجه و کشته شدن قرار دارند.”
کمیسیون حقوق بشر برما طی آخرین گزارش خویش از چگونگی تعصبات، قتل، شنکنجه و تجاوز بر روهینگیایی ها پرده برداشته است.
یو کیاو وین، ادامه می دهد: “در برما تفکری وجود دارد که گویا مسلمانان روهینگایی خطر بلقوه برای منطقه و ادیان دیگر در این کشور می باشند و باید جلو آنها گرفته شود. مفکوره ی که سبب می شود در مقابل آنها از قهر و خشونت کار گرفته شود.”
خشونت های اخیر زمانی اوج گرفت که شماری از ملیشه های مسلح روهینگیایی به اسم “نظامی های آزادی بخش روهینگیا” در ایالت راخین، بالای ۳۰ پوسته ی نظامی حکومت حمله و ۱۳ تن سرباز را به قتل رسانیدند. اتفاقی که اندکی بعد “نظامی های آزادی بخش روهینگیا”مسئولیت آنرا به دوش گرفتند، همان بود که آتش کینه و نفرت در مقابل روهینگیایی ها بار دیگر زبانه کشید.
میانمار کسانی را که با دولت در جنگ هستند، بنام تروریست می شناسد، اما، نگرانی گروپ های حقوق بشر این است که نظامی ها بدون تفکیک، همه باشنده گان منطقه، از جمله غیر نظامی ها را هدف قرار می دهند. خانم آنگ سان سوچی که زمانی برنده جایزه صلح نوبل شناخته شده بود، در مورد تمام قضایای خشونت بار خاموشی اختیار کرده است.
اما وقتی بتاریخ ۶ سپتمبر لب به سخن گشود، همه گزارش ها را دروغ و جعلی خوانده، گفت: “می خواهم قویا از موضع سرسختانه نظامی های ما که در هفته های اخیر در مقابل تروریست ها اتخاذ کرده اند، اظهار سپاس کنم. راستش ما می خواهیم با هم کار نماییم تا برای تروریست ها اجازه ندهیم در کشور ما و یا در سرزمین دیگر جای پای پیدا نموده ریشه دوانی کنند.”
اما هرچی بود، جایگاه خانم آنگ سان سوچی به صفت یکی از مدافعین حقوق بشر، در میان مجامع بین المللی به شدت سقوط کرده است.
آقای یو کیاو وین که جهان را بخاطر سرمایه گذاری بالای چنین شخصیتی ملامت می کند، می گوید: “راستش من فکر می کنم، یگانه فردی که می تواند مانع این همه ظلم، وحشت و بربریت شود، جنرال “مین آنگ هلاینگ” است، نه خانم سوچی، فردی که در موضوعات کلان کشور از هیچ صلاحیتی برخوردار نیست.”
جنرال “مین آنگ هلاینگ” رهبر نظامی های برما است که گفته می شود، در به آتش کشیدن قراء و قصبات، قتل و شکنجه ها دست دارند.
یوکیاو وین، ادامه می دهد: “در حالیکه یک هدایت جنرال مذکور برای قطع خشونت ها کافی است، اما موصوف آماده نیست چنین فرمانی را صادر کند. از همین سبب تاکید می کنیم که باید جامعه بین المللی بالای وی فشار آورد، نی بالای خانم آنگ سان سوچی…”
میانمار تا همین سال های اخیر تحت کنترول نظامی ها قرار داشت و به همین سبب در حال هم جنرال “مین آنگ هلاینگ” نسبت به خانم سوچی قدرتمند تر است. در حالیکه تخلف از قواعد حقوق بشری به اوج رسیده است، جنرال “مین آنگ هلاینگ” سفر های را به کشور های هند و تایلند انجام داده و با مقامات عالی این کشور ها از جمله صدراعظم ها انجام داده است.
وی در یک موضع قاطع، روهینگیایی ها را که از چندین نسل بدینسو در میانمار زندگی می نمایند، مهاجرین غیر قانونی خوانده گفت: “من از همینجا به جهان اعلام می کنم که در کشور ما طایفه ی بنام روهینگیایی هرگز وجود نداشته است. بنگالی های که در ایالت راخین زندگی اختیار کرده اند، هرگز شهروند برما محاسبه شده نمی توانند. ما وظیفه ی داریم که باید انجام دهیم. طبق قانون باید از حاکمیت ملی خویش دفاع نمائیم. به همین ترتیب، وقتی می بینیم که این حاکمیت ملی از جانب گروپ های سیاسی، مذهبی و قومی تهدید می شود، از آن محافظت به عمل آوریم.”
نظامی های برما در حکومت موقف های بلند را در دست داشته وزارت های مهم را نیز کنترول می کنند.
از همین جهت آقای یو کیاو وین تاکید می کند، باید مجامع بین المللی فشار خویش را بالای جنرال “مین آنگ هلاینگ” وارد کنند تا وی مجبور شود به خشونت های قومی و تعصبات مذهبی و منطقوی نقطه پایان گذارد.

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد