تحلیل

389
۱۵ حوت ۱۳۹۵
نویسنده: کلید

جابه‎جایی در نهادهایی امنیتی

هم‌زمان با بالا گرفتن نگرانی‎ها از افزایش تهدیدات امنیتی و احتمال تشدید جنگ در بهار پیش رو، جابه‎جایی‎های تازه‎ای در سطح رهبری شماری از نهادهای امنیتی به میان آمده است.
وزارت امور داخله گفته است که، این جابه‎جایی‎ها “به هدف بهبود خدمات امنیتی” انجام شده است. طبق پیشنهاد وزارت امور داخله و منظوری ریاست‌جمهوری، قوماندانان امنیه‌ا‎ی ولایت‎های کابل، ننگرهار، بغلان، پکتیا و نورستان تبدیل شده‎اند. به همین شکل، به سمت‎های قوماندانی پولیس سرحدی، ریاست مبارزه با فساد اداری و رییس تحقیقات جنایی کابل نیز افراد جدیدی گماشته شده‎اند. این تغییرات در حالی به میان آمده است که ولایت‎های ننگرهار، کابل و بغلان، اخیراً شاهد حوادث و رویدادهای ناگوار امنیتی بوده‎اند. وضعیت در پکتیا و نورستان نیز چندان خوب گزارش نمی‎شود و در برخی از ولسوالی‎های این دو ولایت، مخالفان مسلح دولت فعالیت گسترده دارند.
وزارت دفاع ملی نیز اعلام کرده است، به هدف بهبود مدیریت جنگ در کشور، اصلاحاتی را در سطوح رهبری تولی‎ها، کندک‎ها و لواهای اردوی ملی اعمال کرده است. انتظار وزارت دفاع ملی این است با اعمال این اصلاحات، مدیریت جنگ جاری کاملاً در اختیار دولت قرار گرفته و شرایط برای برقراری امنیت در کشور آماده شود. پیش از این، ماموریت حمایت قاطع نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان اعلام کرده بود که قوماندانان نظامی افغان با ضعف مدیریتی روبه‎رو هستند. به استدلال سخنگوی ماموریت حمایت قاطع نیروهای امریکایی و ناتو، در صورتی که ضعف مدیریتی در سطح قوماندانان نظامی در افغانستان برطرف شود، دست‎آوردهای نظامیان افغان در میدان‎های نبرد چشم‎گیر خواهد بود.
با توجه به اقدامات تازه‎ی وزارت دفاع ملی و وزارت امور داخله، پرسش عمومی این است آیا اوضاع امنیتی در کشور بهبود خواهد یافت؟ پاسخ قطعی به این پرسش، نیاز به زمان بیشتر و چگونگی فعالیت مهره‎هایی وابسته است که اخیراً از جایی به جای دیگری تبدیل شده‎اند. اما اگر کارنامه‎ای گذشته‎ای افراد و سابقه‎ای این گونه اصلاحات در نهادهای دفاعی و امنیتی کشور ملاک قرار بگیرد، پاسخ این پرسش منفی و ناامیدکننده است. به طور مثال، کارنامه‎ی عبدالرحمان رحیمی که در جابه‎جایی‎های تازه به سمت قوماندانی امنیه‎ی ننگرهار گماشته شده است، در دوران ماموریتش به عنوان قوماندان امنیه‎ی کابل بسیار سیاه و مکدر است. در جریان ماموریت او، چندین حمله‎ی مرگبار انتحاری و انفجاری در نقاط مختلف شهر کابل اتفاق افتاد که در نتیجه‎ی این حملات ده‎ها فرد ملکی و نظامی کشته شدند. به همین شکل، در دوره‎ی ماموریت رحیمی در کابل، سطح جرایم جنایی بسیار بلند بود و ترس عمومی از این که اموال و دارایی‎های شان به سرقت برود، در بالاترین سطح خود قرار داشت. اگر کارنامه‎ی این مقام امنیتی را مثالی از کارنامه‎های سایر مقام‎های امنیتی در نظر بگیریم، روشن است که جابه‎جایی‎های تازه نمی‎تواند اوضاع امنیتی را به سمت بهبودی سوق بدهد.
موضوع دیگری که به یک سنت ناپسند در امر تقرری‎ها در ادارات دولتی تبدیل شده است، استفاده از مهره‎های تکراری و ناکارآمد در نهادهای مختلف، به‎ویژه نهادهای امنیتی است. رهبری حکومت به جای این که یک مهره‎ی ناکارآمد و غیرمؤثر را برای همیشه از وظیفه برکنار و یا دست‎کم تنزل رتبه بدهد، ترجیحاً آن را به جای دیگری با حفظ موقعیت و عنوان قبلی‎اش می‎گمارد. این سنت ناپسند، به‎ویژه در سکتورهای امنیتی، باعث شده که مهره‎های ناکارآمد و غیرمؤثر، از یک جا به جای دیگر، پیوسته در حال رفت و آمد باشند و راه ورود دیگران به پست‎های کلیدی و مهم امنیتی را سد شوند. بی‎گمان، جابه‎جایی‎ها تازه‎ی امنیتی نیز ریشه در همین سنت ناپسند داشته و چشم‎انداز امنیت و ثبات در کشور، به‎خصوص ولایت‎هایی که دست‎خوش این تغییرات شده‎اند، را سیاه و تاریک جلوه می‎دهد. در شرایطی که فعلاً به سر می‎بریم، توقع عمومی آن است تا رهبری حکومت از پیروی این سنت ناپاک دست بکشد و برای کنترول اوضاع و تأمین امنیت سراسری، به اقدامات عاقلانه و سنجیده دست بزند.

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد