تحلیل

39
۱۹ حوت ۱۳۸۸
نویسنده:

تلاشی مجدد برای محدود ساختن آزادی بیان

برای افغانها درین هشت سال هیچ هدیۀ بالاتر از آزادی بیان و آزادی رسانه ها نبوده  تا جائیکه مقامات دولتی و بخصوص رئیس جمهور کرزی این آزادی ها را به عنوان برگ های  برنده اش قرار داده و همیشه ازان به عنوان دستاورد بسیار مهم و با اهمیت نام برده است.

با اینکه در سالهای اول بعد از ایجاد دولت های موقت و انتقالی، برخی از جنگسالاران برخورد های بسیار جدی با رسانه ها داشتند و کار رسانه ای در افغانستان با موانع و مشکلات بسیاری رو به رو بود، اما آرام آرام به علت حمایت جامعه جهانی ازین روند و آغاز کار رسانه ای برخی از زورمداران، این فشار بر رسانه ها کاهش یافت و وسعت رسانه ای در کشور چنان بالا گرفت که در منطقه بینظیر شد.

درین هشت سال، مردم تمام کشور با رسانه ها چنان خو گرفتند که آنرا جزئی از زندگی خود دانسته، مخصوصاً که موازی به گسترش کار رسانه ای، شبکه های مخابراتی نیز به سرعت رشد کردند و با ایجاد ارتباط  میان ژورنالیستان در سر تاسر کشوررسانه ها را بیرون از حد تصور کمک کرد.

با تمام این پیشرفت ها تا هنوز رسانه های افغانستان به علل گوناگونی با پرابلم ها و چالش های بسیاری رو به رو اند، اما   به هیچ وجه نمیتوان  چشم پوشی کرد که از نظر کمی و کیفی رسان های افغانستان درین مدت رشد جشمگیری کرده و با هشت سال قبل قطعاً قابل مقایسه نیست.

 یکی از این چلنج ها برای رسانه های افغانستان، نا امنی و جنگ خونین کنونی است که از یکطرف خون ژورنالیستان را میریزاند و از سوی دیگر آنان را جبرا به خود سانسوری میکشاند.

فساد حاکم بر ادارات افغانستان و حاکمیت برخی از زورمداران یکی دیگر ازین چلنج هاست و به این صورت برای رسیدن رسانه ها  به حد ایده آل هنوز وقت مقداری وقت لازم است.

یکی از مشکلاتی که درین هشت سال تقریبا  به طور لاینقطع وجود داشته،  رویارویی برخی از نیرو های امنیتی و ژورنالیستان بوده که این  پرابلم تا هنوز وجود دارد.

 درچند سال اخیر ریاست امنیت ملی بار ها با رسانه ها نشست های داشته و به نحوی خواسته تا محدودیت های را برای رسانه ها به وجود آورد و برای این کار این ریاست دلایل خود را داشته است، اما حمایت جامعه جهانی از آزادی بیان  همیشه باعث شده، تا جلو کار و آزادی رسانه ها گرفته نشود.

 یکبار هم از سوی این ریاست شرایطی طی چند ماده که دران برای ازادی بیان محدودیت های خلق میشد. به دفاتر رسانه ها ارسال که با واکنش های شدیدی رو به رو گشت و جامعۀ جهانی ورسانه های خارجی نیز آنرا نوعی استبداد و تلاش برای محدود نمودن آزادی بیان نامیدند.

اینک بعد از حملۀ تروریستان بر فروشگاه بزرگ افغان و بعد حملۀ آنان بر مهمانخانۀ هندی ها در کنار کابل سیتی سنترکه رسانه های تصویری و شنیداری آنرا بسیار خوب پوشش دادند، وزارت داخله به رسانه ها هوشدار داد که دیگر اجازۀ ورود به همچو صحنه های را نداشته و اجازۀ  برداری و گزارش های لایف را ندارند.

ابتدا وزارت داخله گفت که این فیصله از سوی شورای امنیت ملی صورت گرفته است، اما بعد از آنکه داکتر سپنتا این را رد کرد، معلوم شد که این طرح آقای اتمر وزیر داخله میباشد که با واکنشهای شدیدی از سوی رسانه های افغانستان مواجه گردید.

بعد سید مخدوم رهین وزیر اطلاعات و فرهنگ با وحید عمر سخنگوی دولت در مرکز رسانه ها و با حضور نمایندگانی از رسانه ها  برای حضور و یا عدم حضور رسانه ها را در جریان عملیات تروریستان شرایطی را طی چهار ماده به تصویب رساند و آن اینکه

۱- بربنیاد فقرۀ هفتم و مادۀ ۴۵ قانون رسانه های همگانی کشور از پخش و نشرتصاویر دلخراش ناشی از رویداد های هراس افکنی و قربانیان این رخداد ها جلو گیری به عمل آید.

۲- از پخش تصاویر نیرو های امنیتی هنگام عملیات بر ضد هراس افکنان در مواردیکه موجب افشای شیوه های این عملیات میگردد، خود داری شود.

۳- در پخش و انتشار خبر های مربوط به رویدادهای هراس افکنی از دقت کامل مسلکی کار گرفته شود.

۴-  وزارت دفاع ، داخله و ریاست امنیت ملی مفاد این مصوبه را رسما به اطلاع تمام جزوتام های مربوط در کشور و وزارت اطلاعات و فرهنگ کتبا به تمام رسانه ها جهت عملی نمودن و نشر ارسال دارد.

موارد بالا که مقداری نرم تر و با جملات خاصی نوشته شده، با اصل اعلان وزارت داخله که خبرنگاران را از ورود به منطقۀ عملیاتی ممنوع میکرد تفاوت بسیاری ندارد.

 چون درین مصوبه تصاویر دلخراش، تصاویر نیرو های امنیتی در هنگام عملیات که موجب افشای شیوه های این عملیات میگردد و دقت کامل مسلکی تعریف و محدود نشده و با این تمسک ها نیرو های امنیتی به آسانی قادر میشوند که برای خبرنگاران در جریان این عملیات مشکلات بسیاری خلق کنند، کامره های شان را بگیرند و عکس های شانرا نابود سازند و اینگونه  آنان را از کار خبرنگاری شان محروم سازند.

 این را با تجاربی که از گذشته وجود دارد، خبرنگاران در پراتیک خواهند دید و نمیشود این مصوبه را قدمی در محدود ساختن آزادی بیان به حساب نیاورد. که باید رسانه ها روی آن بیشتر مکث کنند و راه برون رفت ازین مشکل را بیابند.   

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد