رادیو کلید FM 88

هفته نامه کلید

تحلیل

29
۲۴ دلو ۱۳۸۸
نویسنده:

بي كفايتي شش هزار كارمند

کمیسیون برگزاری انتخابات که از سوی رئیس جمهور تعیین شده، تا حال چند انتخابات را برگزار نموده است و اساساً در نظام های دموکراتیک که برگزاری انتخابات و رای دهی مردم اساس آنرا میسازد، این کمیسیون ها از اهمیت بالایي برخوردار میباشند؛ مخصوصاً در کشور ما که بعد از ۳۰ سال جنگ و درگیری و بی اعتمادی های فراوانی که میان مردم و دولت و جناح های مختلف سیاسی و اجتماعی وجود دارد، برای تثبیت و شفافیت کار این کمیسیون ها چلنج های جدی در پیش است.

 در افغانستان نیز کار این کمیسیون از روز اول تا حال به اشکال گوناگونی مورد اعتراض و انتقاد قرارداشته، هر بازنده در هرنوبت انتخابات، برخی از دلایل شکست خود را به عدم بی طرفی و ناشفاف بودن کار این کمیسیون مربوط دانسته و عامل شکست شانرا بر این کمیسیون بار کرده اند. این درحالیکه بخشی از اعتراضات نسبت به کار این کمیسیون وارد هم بوده و تا حال این کمیسیون، به طور عمده نتوانسته است که به بیطرفی و دموکراتیک  بودنش عمل کند.

در انتخابات اخیر ریاست جمهوری که این کمیسیون مسوولیت برگزاری آنرا به عهده داشت، سرو صداهای بسیاری در عدم شفافیت و عدم بیطرفی کار کمیسیون بالا گرفت تا حدی که انتخابات دوراول که برندهء آن کرزی بود، از سوی کمیسیون شکایات که درآن دو داخلی و سه خارجی عضویت داشتند، با باطل اعلان کردن برخی از رای ها در عده يي از حوزه ها، انتخابات به دور دوم کشانده شد و داکتر عبدالله که باید در دور دوم مقابل کرزی می ایستاد، به علت انتقاد بر کار این کمیسیون، از شرکت درین دور انتخابات خودداری کرد و کرزی از سوی این کمیسیون به عنوان برنده انتخاب گردید.

  بسیاری از کاندیدان و منتقدان بر ماموران ساحوی این کمیسیون اعتراض داشتند که قادر به انجام کار بیطرفانه نشده و درآن فساد وجود دارد؛ اما کمیسیون درآن وقت از کار افرادش دفاع کرده و این را که این ماموران مرتکب تقلب شد اند را نمی پذیرفت. اینک این کمیسیون اعلان میدارد که ششهزار تن از کارمندان موقت این کمیسیون به وظایف شان به درستی عمل نکرده، از کار برکنار شده اند. آقای نور سخنگوی این کمیسیون میگوید: “در مجموع، این کمیسیون ۱۶۵ هزار کارمند موقت ساحوی و ۴۰۰ الی ۵۰۰ کارمند دایمی دارد و این افراد از سوی کارمندان ساحوی این کمیسیون انتخاب شده و بعد از دو روز ترینينگ به کار شان آغا ز کرده اند و حال که نام این ششهزار نفر در لست سیاه قرار گرفته، دیگر آنان  به این کار گماشته نخواهند شد و این جزای آنان به حساب می آید.”

اما بسیاری به این باوراند که در صورتی در یک انتخابات، کار ششهزار نفر زیر سوال برود که قادر به انجام وظایف شان به صورت درست نبوده، نشان میدهد که این کمیسیون با چه مشکلاتی رو به رو بوده است و اساساً دفاع این کمیسیون در روزهای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری که در فضای دموکراتیک و با شفافیت برگزار شده، چه معنی  داشته میتواند.

اینکه همه به این باوراند که اگر تقلب درین انتخابات صورت میگرفت و یا نمیگرفت و کار این همه کارکنان برطرف شده بی غل و غش میبود، بازهم کرزی برندهء این انتخابات بود، چون دلایل و فکت های زیادی درین راستا وجود دارد، حرف جداگانه ای است؛ اما اصل مسئله درین است که چرا این کمیسیون با این همه آدم های غیرفنی و نارس، چنین کار عظیمی را انجام داده و امروز اعلان برطرفی آنان را صادر میکند؟ این کمیسیون باید این را که این افراد در کار شان چه نارسایی هایي داشته  و این نارسایی ها چقدر بر مجموع کار این انتخابات اثر داشته را هم منتشر میکرد و اینکه بالاخره مسوول این مقرری ها و تعیینات، درین کمیسیون کی و یا کی ها بوده؟ نیز مشخص میشدند.

درچنین حالاتی صرف نباید مسئله را با یک اقدام میکانیکی بر طرف کردن این همه کارمند، پایان داد. بلکه از همه مهمتر باید به آن مسوولانی برخورد شود که چنین انتخاب هایی را انجام داده و آیا در افغانستانی که در تمام ادارات آن فساد بیداد میکند، در انتخاب این همه آدم بی کفایت، چنین فسادی وجود نداشته و آیا نباید این غایله را ختم شده فکر نکرد و با تحقیق بیشتر به این پرسش ها نیز پاسخ گفت و نشان داد که کدام مسوول این کمیسیون درین انتخاب ها، یا فساد و یا بیتوجهی کرده که باید حساب خود را پس بدهد؟

حال که غایلهء برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، با تمام کم و کاستی های آن ختم شده، اینک انتخابات پارلمانی را پیش رو داریم که باید در ماه سنبله به سر برسد. در صورتیکه بازهم چنین کارمندانی از سوی این کمیسیون انتخاب گردند و از کار گذشته درس گرفته نشود، این انتخابات نیز معیاری نخواهد بود. این درس باید با تحقیق روی اشتباهات و نارسایی های این کارمندان و اینکه چه کسانی با چنین معیارهای ضعیفی این همه کارمند را مقرر کرده، مترکز گردد “تا سیه روی شود هرکه درو غش باشد.”

 با این همه پولی که بر این ششهزار نفر به مصرف رسیده؛ اما کار آنان نه تنها نتیجه ای نداشته که انتخابات دموکراتیک ریاست جمهوری را زیر سوال برده، نباید سرسری برخورد شود و با یک “اشتباه گفتن” از کنار آن بگذرد. چیزیکه مردم جداً خواهان آن اند و مخصوصاً رئیس جمهور که وظیفهء تعیین اعضای اصلی کمیسیون را دارد، خدعه و بیکفایتی شش هزار نفر را باید امر جدی و ملی بپندارد و تا ریشه های این غایله را پیدا نکند، اصلاً آرام نگیرد؛ در غیر آن، کسی کوچکترین اعتمادی به برگزاری انتخابات پارلمانی پیدا نخواهد کرد.

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد