تحلیل

28
۲۲ جوزا ۱۳۸۹
نویسنده:

افغانستان و سیاست های دولت جدید انگلیس

دیوید کامرون صدراعظم جدید انگلستان به افغانستان آمد و چون حالا نزد بسیاری از حکام غربی که در افغانستان نیرو دارند، «تصمیم» بر آن شده  که بدون آمدن به کابل و حد اقل در نظر گرفتن اینکه درین مملکت دولت و نظامی وجود دارد، مستقیما وارد حریم هوایی افغانستان شده و به همان ولایت که نیرو های شان جا بجا اند، میروند، کاریکه چندی قبل صدر اعظم آلمان کرد و  این باردیوید کامرون نیزاز لندن مستقیما به هلمند رفت.

با اینکه از چندی به اینسو میان امریکایی ها و انگلیس در مورد حضور انگلیس ها در هلمند اختلافاتی بروز کرده، تا حدیکه چندی قبل انگلیس ها اعلان کردند که اگر نیرو های انگلیسی به شکل توته توته در نقاط مختلف افغانستان جا بجا شوند و امریکایی ها مانع حضور نیرو های آن کشور در هلمند گردند، این کشور نیرو های خود را از افغانستان بیرون خواهند کرد، مخصوصا که فرمانده نیرو های انگلیسی از سوی ناتو یک جنرال امریکایی  تعیین شده است، چیزیکه در مطبوعات به طور وسیعی پخش گردید.

اما اینک دیوید کامرون میگوید که حضور انگلیس ها در افغانستان ضروری است واگر نیروهای ناتو از افغانستان خارج شوند، طالبان  و القاعده بر افغانستان مسلط خواهند شد و چون نیروهای افغان به آن حدی نرسیده اند که بتوانند از امنیت افغانستان دفاع کنند، پس تسلط طالبان بر افغانستان به مفهوم بر هم خوردن نظم جهانی است و ما نباید به تروریستان اجازه دهیم که امنیت جهانی را مختل نموده و برهم بزنند.

صدراعظم جدید انگلیس از دولت گذشتۀ آنکشور  به رهبری حزب کارگر در حضور افسران و سربازان این کشور در لشکرگاه  انتقاد کرد که نتوانسته برای نیرو هایش در افغانستان امکانات لازم حربی را مساعد سازد و اعلان کرد که بعد ازین معاش این سربازان دو چند خواهد بود.

انگلیس ها که بعد از سقوط امارت طالبان در ۲۰۰۱ به افغانستان آمدند، ابتدا در میدان هوایی بگرام جا بجا شده و بعد از انکه نیرو های امریکایی وارد افغانستان شدند، نیرو های انگلیسی به هلمند رفتند تا ازیکطرف در برقراری نظم و امنیت درین ولایت کمک کنند و از سوی دیگراین ولایت را بازسازی کرده، چون ماموریت جهانی مبارزه با مواد مخدر از سوی سازمان ملل  به انگلیس ها داده شده بود و هلمند یکی از پایگاه های مهم و اساسی مافیا در افغانستان بود، لذا  جهت مهار و محدود نمودن این ماده  خانمان بر انداز نیز  باید به هلمند میرفتند.

امروز که نیرو های انگلیسی در هلمند به ۹۵۰۰ نفر میرسد و بعد از امریکا بیشترین نیروی نظامی در افغانستان را در اختیار  دارد تا حال ۳۰۰ نفر تلفات داشته که بیشترین کشته شدگان در اثر اصابت با مین بوده است و چون در گذشته جنرالان انگلیسی از کمبود هیلیکوپتر و انتقال سربازانش شکایت داشتند و این کمبود را عامل اساسی تلفات سربازان خود با مین میدانستند، اینک صدر اعظم جدید وعده میدهد که تعداد بیشتری هیلیکوپتر وارد افغانستان خواهد کرد تا به اینصورت از انتقال زمینی سربازانش به محل های آشوبزده جلوگیری شود و تلفات جنگ مین برای سربازانش کاهش بیابد.

دو چند شدن معاش این سربازان نشان میدهد که دولت بریتانیا از حضور دراز مدت و خستگی نیرو هایش در افغانستان تشویش دارد و با این امتیاز تصمیم دارد تا بر شکایات مردم این کشور و خانواده های سربازان لگام بزند.

انگلیس ها در چشم انداز برقراری مصالحه در افغانستان عموما با امریکایی ها هم سویی و هم نظری ندارند. انگلیس ها بیشتر به  طیف ها و گروه های اسلامی در افغانستان  مینگرند و به آنانی توجه دارند که فکر میکنند در طبقات و لایه های زیرین جامعۀ افغانستان به طور گسترده و عمیق نفوذ دارند و چون در گذشته  انگلیس ها، سالها در افغانستان با این گروه ها کار کرده و چندین بار دولت های افغانستان را زیر و رو نموده و سه بار با شکست های تلخی با افغانها مصاف داده اند، لذا جور آمد با این طیف ها و گروه ها را عامل بر قراری صلح و امنیت و شکست طالبان و القاعده میدانند، در حالیکه امریکایی ها بیشتر متمایل به افراد ، گروه ها و طیف های لیبرال شهری هستند که با شعار دموکراسی جذب میگردند و راه را برای یک حکومت پیشرفته تر و قانون مدار در کشور باز میسازند.

به این خاطر نیرو های انگلیسی در هلمند بیشتر به کار استخباراتی، رابطه گیری و امتیاز دهی با برخی از گروه های طالب می اندیشند تا راه حمله و نظامی را طریق حل قضیه بدانند و به این خاطر مخالفان طالبان درین ولایت به طور مستمر از حضور انگلیس ها در ولایت شان شکایت دارند و میگویند که انگلیس ها نه تنها با طالبان نمیجنگند که گاه برای نیرو های افغان نیز درین ولایت مشکل ایجاد مینمایند.

این دو دید میان این دو کشور مقتدریکه بیشترین نیرو در افغانستان دارند، دو دید ستراتیژیک است و ممکن نیست تا آخر در کنار هم درین جنگ خونبار همزیستی کرده بتوانند.  اینکه حزب برسر قدرت فعلی محافظه کار در انگلستان  که همیشه با جمهوریخواهان در امریکا همگامی داشته و در سیاست های جهانی بیشتر همقدم و همکار بوده و حال که دموکرات های اوبامایی در امریکا بر قدرت اند و اینان چقدر خواهند توانست در افغانستان، باهم همزیستی و همگامی سیاسی و ستراتیژیک داشته باشند، مخصوصا که روز گار سختی را  در افغانستان سپری میکنند، باید در آینده دید.

اما آنچه روشن است اینکه انگلیس ها بیش از هر کشور اروپایی بیشتر در افغانستان در کنار نیرو های امریکایی باقی خواهند ماند و برای حفظ منافع منطقوی اش سخت بدین حضور نیاز دارد که در قدم اول هلمند و بعد افغانستان را رها نخواهند کرد، مخصوصا که باری گفته بودند ما حدود چهارده سال در افغانستان میمانیم که تا حال ۹ سال آن سپری و ۵ سال دیگر باقی مانده است، ولی آنچه از ظواهر امر هویداست اینکه این نیرو ها تا سالهای بیشتری در افغانستان باقی خواهند ماند و الی که تحولات جدیدی در جهان رونما گردد که انگلیس ها مجبور به خروج از افغانستان گردند.

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد