تحقیقاتی

1927
۱۵ دلو ۱۳۹۶
نویسنده: سمیه ولی‎زاده

اعمال انواع خشونت علیه ۶۴ هزار کودک کارگر در حوزه غرب

کلیدگروپ در این گزارش تحقیقی دریافته است که هم اکنون ۶۴ هزار کودک کارگر در ولایت‎های حوزه غرب، کارهای شاقه انجام می‎دهند. این کودکان با انواع خشونت روبه‎رو هستند. مشکلات اقتصادی، عدم آگاهی از حقوق کـــودکــان، کم توجهی خانواده‎ها به حقوق کودکـــان، نــداشــتن سرپرست و نان‎آور در برخی از خانواده‎ها باعث شده که تعدادی از کودکان مجبور به انجام کار به خصوص کارهای شاقه شوند. بر بنیاد ارقامی که مسوولان محلی با کلیدگروپ شریک کرده‎اند، ۵۰ هزار کودک در هرات، ۶ هزار کودک در غور، ۵ هزار کودک کارگر در فراه و ۳ هزار کودک دیگر در ولایت بادغیس، بین سنین ۵ تا ۱۸ سال، در فابریکه‎های تولیدی، کـوره‎هــای خــشت‎پـــزی، کارگاه‎هــای قالــین‎بــافی، تعمــیرگاه‎های تخنیک موتر، کارهای ساختمانی و دیگر بخش‎ها مصروف کار هستند. مزد کم، لت و کوب، تحقیر، نبود فضای مصوون، انجام کارهای بیش از توانایی کودکان و بیشتر از ۸ ساعت کاری از مشکلات اصلی کودکان کارگر بیان شده است.

براساس معلومات موسسه صحی و انکشافی برای کودکــان و جـــوانـــان در حوزه غرب و رؤسای ادارات کار و امور اجتماعی این حوزه، در سال ۲۰۱۷ میلادی، ۹۵۷ مورد خشونت علیه کودکان کارگر ثبت این ادارات شده که از این میان ۳۰۷ کودک کارگر قربانی تجاوز جنسی شده‎اند. به گفته آن‎ها، ۲۰۰ مورد تجاوز جنسی بر کودکان کارگر در هرات، ۸ قضیه در فراه، ۳ قضیه در غور و ۶ قضیه در ولایت بادغیس ثبت شده است.

محمدتقی محمدی، مشاور موسسه صحی و انکشافی برای کودکان و جوانان، می‎گوید در سال ۲۰۱۷ میلادی، ۷۴۰ قضیه خشونت علیه کودکان ثبت این موسسه شده است که ۲۰۰ مورد آن شامل تجاوز جنسی و موارد باقی‎مانده آن شامل لت و کوب، توهین و تحقیر بوده است. محمدی تأکید دارد که تنها ۷ مورد از قضایای تجاوز جنسی ثابت شده و دوسیه‎های آن‎ها به کمیسیون مستقل حقوق بشر فرستاده شده که بعد از آن مورد پیگرد قانونی قرار گرفته است. وی اضافه می‎کند که عمل تجاوز جنسی از هنگام انجام آن تا ۴۲ ساعت بعد از آن ثابت شده می‎تواند اما ۱۹۳ کودک کارگر که قربانی تجاوز جنسی شده‎اند، به دلیل فاصله طولانی زمانی بین تجاوز جنسی و تثبیت آن، عمل جرمی ثابت نشده و در حد ادعا باقی مانده است.

به گفته محمدی، براساس شکایت کودکان قربانی، کار فرمایان، مشتریان کار و یا هم راننده‎های تکسی‎ها بر آن‎ها تجاوز جنسی کرده‎اند. وی همچنان اضافه می‎کند که کودکان قربانی تجاوز جنسی بین سنین ۸ تا ۱۷ سال قرار دارند و همه پسر هستند.

شماری ازکودکان کارگر که قربانی تجاوز جنسی شده‎اند، نیز با نام‎های مستعار، مشکلات مالی را دلیل تن دادن خویش به کارهای شاقه میخوانند و می‎گویند که هراس دارند مبادا از سوی متجاوزان تهدید شوند. فضل‎احمد (نام مستعار)، یک تن از این کودکان، به خاطر کار مکتب را ترک کرده است. وی می‎گوید که سه ماه قبل در یکی از تعمیرگاه‎های موتر فعالیت داشته و یکی از روزها صاحب کارش وی را به بهانه رساندن به خانه به بیرون از شهر برده و مورد تجاوز جنسی قرار داده است. او ادعا دارد که کمیسیون مستقل حقوق بشر به شکایتش رسیدگی نکرده است. این کودک کارگر که نان‎آور خانواده خود می‎باشد، هم اکنون در کارهای ساختمانی مصروف کار است.

بشیراحمد (نام مستعار)، یکی دیگر از کودکانی است که قربانی خشونت جنسی شده است. وی که در حال حاضر مصروف کار شاقه است، با چشمان اشک‎آلود و بغضی که گلویش را گرفته است، می‎گوید: “دو مرتبه از سوی صاحبان کار خود مورد آزار جنسی قرار گرفته‎ام و نمی‎دانم که باید برای بررسی آن به کدام اداره مراجعه کنم.” وی هویت متجاوزان را از ترس فاش نمی‎کند. این کودک درآمد پدرش را پاسخ‎گوی نیازهای خانواده‎اش نمی‎داند و میگوید که با درآمد روزانه ۱۰۰ افغانی در تأمین مخارج زندگی او را کمک میکند.

مسوولان کمیسیون مستقل حقوق بشر نیز در حوزه غرب از تجاوز جنسی بر کودکان کارگر اظهار نگرانی می‎کنند. ملکه رسولی، معاون بخش حمایت از حقوق کودکان این کمیسیون، آمار ارایه شده از سوی موسسه صحی و انکشافی برای کودکان و جوانان را تأیید می‎کند. وی می‎گوید که ۷ قضیه‎ای که در ولایت هرات از سوی این موسسه به کمیسیون ارجاع شده بود، از طریق ادارات عدلی و قضایی پیگیری شده است. خانم رسولی تصریح می‎کند که این کمیسیون و دیگر نهادها به دلیل ناامنی در برخی از ولایت‎ها و ولسوالی‎های حوزه غرب نتوانسته‎اند وضعیت کودکان کارگر را بررسی نمایند و به همین دلیل آمار دقیقی از خشونت‎ها علیه کودکان کارگر  از ولایت‎های غور، بادغیس و فراه در دست نیست.

ملکه رسولی تأکید دارد که بسیاری از خانواده‎ها به خاطر حفظ حیثیت خانوادگی شان نمی‎خواهند قضایای تجاوز جنسی بر کودکان شان از سوی ادارات مسوول بررسی شود و حتا یک تعداد از کودکان کارگر نیز این قضایا را از خانواده‎های شان پنهان می‎کنند. خانم رسولی، مشکلات اقتصادی، عدم اعتماد به ادارات مسوول جهت رسیدگی به قضایای جرمی و نداشتن آگاهی برخی از کودکان و خانواده‎ها از عمل جرمی تجاوز جنسی بر کودکان کارگر را از دیگر عوامل عدم ثبت و رسمی شدن این قضایا می‎داند.

اما دو تن از اقارب کودکان کارگر که کودکان شان قربانی تجاوز جنسی شده‎اند، در حالی که نمی‎خواهند نام شان در گزارش ذکر شود، می‎گویند که به ادارات عدلی و قضایی اعتماد ندارند و به همین دلیل از ثبت این قضایا در ادارات دولتی خودداری کرده‎اند. اقارب این کودکان با ابراز نگرانی از آینده کودکان شان می‎گویند که فقر اقتصادی و نبود نان‎آور برای خانواده‎های شان سبب شده تا کودکـان شــان بــرای تـأمیـن مخارج

زندگی شان کار کنند.

در همین حال، ملکه رسولی، معاون بخش حمایت از حقوق کودکان کمیسیون مستقل حقوق بشر در حوزه غرب، از کم‎کاری و سهل‎انگاری ادارات عدلی و قضایی و ریاست کار و امور اجتــماعی در برابر قــضایای خشونت علیه کودکان کـــارگـــر، انتقـــاد می‎کند. وی می‎گــویـــد که عــدم تــطـــبیق قـــانون و سهل‎انگاری مسوولان این ادارات فرصت را برای یک تعداد از افراد و گروه‎های متجاوز مهیا کرده است که بر کودکان کارگر تجاوز جنسی کنند. ملکه رسولی می‎گوید با این که مسوولان ادارات دولتی در برابر این قضایا توجهی ندارند، اما کمیسیون مستقل حقوق بشر برای احیای حقوق کودکان متضرر، به‎ویژه قربانیان تجاوز جنسی، در نشست‎ها و جلسات مختلف دادخواهی کرده است. به گفته خانم رسولی، در کنار این، کمیسیون مستقل حقوق بشر، جلسات آگاهی‎دهی حقوقی را با اشتراک یک تعداد از خانواده‎ها و کودکان برگزار کرده است.

اما عبــدالــحـــق احمدی، رییس څــارنـــوالی استیناف هرات، اطمینان می‎دهد که قضایای خشونت علیه کودکان، به‎ویژه کودکان کارگر، بررسی و عاملان این خشونت‎ها مطابق قانون مجازات می‎شوند. احمدی تأکید دارد که در سال ۲۰۱۷ میلادی، دوسیـــه‎های ۲۰ قضیه خشونت علیه کودکان به څارنوالی ارجاع شده است که ۱۷ مورد آن مربوط به تجاوز جنسی علیه کودکان پسر و کارگر می‎باشد. به گفته وی، در پیوند به این دوسیه‎ها، ۳۰ مرد بزرگ‎سال و جوان، عاملان اصلی تجاوز جنسی پنداشته شده و به ۵ تا ۱۵ سال زندان محکوم شده‎اند.

برکت‎الله حسینی، مدیر بازار کار ریاست کار و امور اجتماعی هرات، هم آمارهای ثبت شده از خشونت علیه کودکان توسط موسسه صحی و انکشافی برای کودکان و جوانان را تأیید کرده و می‎گوید که بسیاری از خانواده‎ها و کودکان این گونه قضایا را پنهان می‎کنند و به همین دلیل احتمال دارد که قضایای خشونت علیه کودکان کارگر بیشتر از این باشد. حسینی به کلیدگروپ گفت که براساس تحقیقات این اداره ۵۰ هزار کودک کارگر در کوره‎های خشت‎پزی، فابریکه‎های تولیدی، کارهای ساختمانی، کارگاه‎های قالین‎باقی در هرات کارهای شاقه انجام می‎دهند. به گفته وی، از مجموع این رقم، ۲۰ درصد آن‏ها دخترانی هستند که بین سنین ۸ تا ۱۴ سال می‎باشند و در بخش‎های کــرک‎پـــاکی و قـــالـــین‎بافـــی کار می‎کنـــند. مــدیر بازار کار ریاست کار و امور اجتماعی هرات ادعای ملکه رسولی را در مورد کم‎کاری ریاست کار و امور اجتماعی این ولایت رد نموده و می‎گوید که این اداره از جریان کار در شهـرک صنــعـــتی و بعضی بخش‎های دیگر به خاطر بررسی مشکلات کودکان کـــارگـــر در هر ماه سه یا چهار مرتبه نظارت انجام می‎دهد و کارفرمایان را از حقوق کودکان آگاه می‎سازد. وی تصریح می‎کند که شماری از کودکان با وجود انجام کارهای شاقه، هراس از دست دادن کارشان را دارند، به همین دلیل مشکلات خود را با مسوولان در میان نمی‎گذارند. بـــرکـــت‎الله حسینی، کار زیاد در بدل مزد کم،  آزار و اذیت روحی و جمسی را از مشکلات اصلی کودکان کارگر بیان می‎کند. پس از هرات، بیشترین رقم کودکان کارگر در ولایت غور می‎باشد که به گفته مسوولان اداره کار و امور اجتماعی این ولایت،  ۶ هزار کودک کارگر در غور مصروف کارهای شاقـــه اند. گل‎احمد عثـــمانی، رییس اداره کـــار و امور اجـــتماعی این ولایت، فقر اقتصادی و کم تـــوجـــهی خانواده‎ها در قبال تـــربیت و نیــازمـــندی‎های کودکان را از عوامل اصلی رو آوردن کودکان به کار عنوان می‎کند. به گفته عثمانی، لت و کوب، تجاوز جنسی و بیشتر از ۸ ساعت کار در برابر مزد کم از چالـــش‎های اصـــلی کودکان کارگر در این ولایت محسوب می‎شود. وی می‎افزاید که ۷۴ شکایت از خشونت علیه کودکان کارگر در این اداره ثبت شده که ۳ مورد آن مربوط به تجاوز جنسی در برابر کودکان می‎باشد. رییس کار و امور اجتماعی تأکید دارد که خشونت علیه کودکان کارگر از سوی زورمندان صورت می‎گیرد و کودکان متضرر  بعد از این عمل توسط زورمندان تهدید به مرگ می‎شوند. به گفته وی، کودکان قربانی و اقارب آن‎ها، به همین دلیل از ثبت و رسمی شدن این قضایا خودداری می‎کنند.

با این همه در ولایت فراه کودکان کارگر در کنار آن که قربانی خشونت‎های جنسی شده‎اند، انجام کارهای سنگین سبب قطع اعضای بدن آن‎ها نیز شده است. عبدالباری وحیدی، آمر بخش حمایت از کودکان در ریاست کار و امور اجتماعی فراه، می‎گوید که ۵ هزار کودک کارگر، به شمول دختران زیر سن ۱۸ سال، در بخش‎ها قالین‎بافی، ساختــمان‎ســـازی و زارعـــــت در ایـــن ولایـــت فعالیت دارند.براساس معلومات وی، ۶۴ قضیه خشونت مربوط به کودکان کارگر ثبت این اداره شده که ۸ مورد آن تجــاوز جنـــسی بوده و صاحبان کار نیـــز عـــامــــلان اصلی آن دانسته می‎شوند. به گــــفــــته آمر بخـــش حمایت از کودکان در اداره کار و امور اجتماعی فراه، عدم رضایت خانواده‎های کودکان قربانی سبب شده تا دوسیه‎های آن‎هــــا از سوی څارنوالی هنوز پیگیری نشود. وحیدی همچنان اضافه می‎کند که علاوه بر این مشکلات، ۵ تن از کودکان کــــارگـــر در جــــریان کار، عضوی از بدن شان را از دست داده و معلول شده‎اند. وی افزود که دو تن از این کودکان معلول نیز تحت حمایت ریاست کار و امور اجتماعی قرار گرفته و فرصت کــــار برای آن‎ها فراهم شده است. بادغیس نسبت به دیگر ولایت‎های حوزه غرب آمار کم‎تر از کودکان کارگر را در خود جا داده است. رییس کار و امور اجتماعی این ولایت می‎گوید که ۳ هزار کودک کارگر در باغیس مصروف کارهای شاقه می‎باشند. وی می‎گوید که کودکان کارگر از سوی کارفرمایان و زورمندان مورد خشونت قرار می‎گیرند. به گفته وی، ۷۹ قضیه خشونت علیه کودکان کارگر ثبت نهادهای عدلی و قضایی شده که ۶ مورد آن تجاوز جنسی، ۲۳ مورد لت و کوب و دیگر موارد شامل خشونت‎های روحی می‎شود. رییس کار و امور اجتماعی بادغیس خاطرنشان می‎سازد که دو وکیل مدافع از سوی این اداره تعیین شده تا دوسیه‎های کودکان متضرر را پیگیری کنند.

با این حال، برخی از اعضای شورای ولایتی در غرب کشور معتقد اند که ناهنجاری‎های اجتماعی، نبود مکانیزم درست برای بهبود وضعیت کودکان، بی‎توجهی دستگاه عدلی و قضایی و مسوولان نهادهای دولتی جهت به کیفر رسانیدن عاملان خشونت‎ها، باعث شده تا کودکان کارگر قربانی خشونت‎های جنسی شوند. سکینه حسینی، عضو شورای ولایتی هرات، می‎گوید که برای احیای حقوق کودکان متضرر باید ادارات عدلی و قضایی دوسیه‎های آن‎ها را دقیق بررسی کرده و عاملان خشونت‎ها را مجازات کنند.

وی در کنار کم توجهی مسوولان، خانواده‎ها را نیز در راستای مشکلات کودکان کارگر بی‎توجه می‎داند. به گفته خانم حسینی، برخی از برنامه‎هایی که برای حمایت از کودکان کارگر تا حال به اجرا گذاشته شده، پروژه‎یی بوده است.

برخی از صاحبان کار در غرب کشور که کودکان همراه شان در کارهای ساختمانی و فابریکه‎های تولیدی مصروف کار هستند، محیط کار خودشان را خالی از خشونت و عمل جرمی تجاوز جنسی می‎پندارند، اما می‎گویند که احتمال دارد در بعضی از تعمیرگاه‎های موترها از کودکان سوء استفاده جنسی شود. آن‎ها تأکید دارند که صاحبان کار باید برای حفظ حیثیت خودشان و مصوونیت کودکان محیط کاری سالم ایجاد نمایند و با افراد متخلف برخورد جدی کنند.

گفتنی است که در سال ۲۰۱۷ میلادی، کمیسیون مستقل حقوق بشر، یک تحقیق ملی برای شناخت و رسیدگی به مشکلات کودکان کارگر انجام داده است که براساس این تحقیق، کم‎توجهی دولت و نقض قوانین از عوامل اصلی وضعیت بد کودکان کارگر در کشور محسوب می‎شود.

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد