تحلیل

56
۳۱ حمل ۱۳۸۹
نویسنده:

آیا نباید در کمیسیون انتخابات به زنان سهم داده میشد؟

کلید * سی و یکم حمل ۱۳۸۹

کمیسیون مستقل برگزاری انتخابات بعد از جدل های بسیاری که میان آقای کرزی، مخالفان و خارجی ها به روی آن درگرفت  و مخالفان کرزی اعتراض جانبدارانه بر داکتر عزیز لودین و داوود نجفی وارد و حامد کرزی حضور سه خارجی را در کمیسیون شکایات انتخاباتی، مداخلۀ خارجی ها در امور داخلی دولت خود نامید، بالاخره داکتر لودین و نجفی استعفا و به جای لودین در یک مشوره با برخی از وکلا و رهبران جهادی، فضل احمد معنوی که قبلا عضو این کمیسیون و از جهادی های پنجشیر است، مقرر گردید.

 فردیکه تا حال توانسته است به نحوی بیطرفی خود را در کار این کمیسیون حفظ دارد و مورد تائید خارجی ها هم قرار دارد. اما در کمیسیون بر رسی شکایات انتخاباتی که یکی از کمیسیون های بسیار مهم انتخابات است، بعد از مذاکرۀ کرزی با دوستانش  قبول کرد که دو خارجی  درین کمیسیون حضور داشته باشند. این دو خارجی به وسیلۀ یوناما تعیین میگردد.

سه نفر دیگر یکی استاد پوهنتون، دیگری عضو ولسی جرگه و سومی از قوۀ قضائیه تعیین میگردد. در کمیسیون قبلی دو افغان و سه امریکایی و در کمیسیون فعلی سه افغان و دو خارجی شرکت دارند.

با اینکه زنان نیم از پیکر افغانستان را میسازند، اما درین کمیسیون اثری از آنان دیده نمیشود و کسی یا دی از آنان نکرده است .

درحالیکه در کمیسیون بر رسی شکایات باید حد اقل در برابر چهار مرد یک زن هم تعیین میشد، زیرا تجربه نشان داده است که درین چند سال بیشترین تخلف ها در موارد کار دموکراتیک از سوی مردان صورت گرفته و چون در بازی های سیاسی ۳۰ سال گذشته، مردان بیشتر دخیل بوده و بیشترین حق تلفی ها توسط آنان صورت گرفته، لذا زنان چنین اتهاماتی را کمتر خورده و کمتر دیده شده که زنان به تخلف و حق تلفی دست زده باشند به این خاطر این ضرورت به شدت محسوس میگردید که باید زنی  در کمیسیون بررسی شکایات به نمایندگی از زنان افغانستان شرکت میداشت.

زیرا زنان در چند انتخاباتی که درین هشت سال  صورت گرفته، بسیار فعال بوده و طیف وسیعی از انان دراین چند انتخابات شرکت کرده و علاوتا زنان جزء داوطلبان کاندیداتوری درانتخاباتی که پیشرو داریم میباشند و به این خاطر در صورتیکه زنی در کمیسیون بر رسی شکایات میبود، میتوانست نسبت به هر مردی از حق تلفی زنان که در کشور ما بسیار رایج است دفاع و حمایت کند.

اما دیده میشود که حکام کنونی مخصوصا خود کرزی به این امر توجه نکرده واین نیمی از جامعه و نمایندگی آنان را در همچو کمیسیون مهمی فراموش کرده و یا عمدا به آن توجه نشده است.

در شرایطی که امسال انتخابات شورای ملی بر گذار میگردد و گراف نا امنی ها بسیار بالا رفته و زنان در چنین وضعیتی نسبت به مردان ضربه پذیر تر اند، چانس زنان در رفتن و رسیدن به پارلمان، بدون همان ۲۵ درصد بسیارکم میباشد و این میتواند  دموکراتیک بودن این انتخابات و پارلمان آینده را زیر سوا ل ببرد، این در حالیکه با ادعا های پیشرفتی که از سوی خارجی ها ودولت افغانستان صورت میگیرد، هرنوع جلوگیری از شرکت زنان در انتخابات ولسی جرگه این ادعا ها را زیر سوال میبرد.

زیرا نیم نفوس افغانستان را زنان تشکیل میدهند و این فقط زنان نماینده اند که میتوانند از همجنسان زجر کشیده ای شان  درین مرجع قانونگذاری حمایت کنند و از حق شان در طرح و نظارت بر قانون دفاع نمایند نه مردان افغانستان که بیشتر شان در زن ستیزی شهرۀ آفاق اند.

 ستم های که در افغانستان بر زنان میرود و زن ستیزی که در افغانستان مقابل زنان وجود دارد در بسیاری از کشور های جهان بی نظیر است، لذا این زنان زمانی میتوانند تا حدی از زیر بار این همه جور روزگار رهانده شوند وبه سوی آزادی و برابری با مردان که قید قانون اساسی کشور است ، سیر نمایند که برای آنان زمینۀ تبارز در ارگانهای مختلف داده شود.

اگر رئیس جمهور افغانستان که مجری قانون اساسی است با اصل برابری زن و مرد مخالفت کند، در حقیقت اولین ناقض قانون خود رئیس جمهور است که باید در برابر زنان پاسخی داشته باشد.

زنان افغانستان دشوار ترین روز هایی را پشت سر میگذارند، در صورتیکه متحد و آهنین عمل نکنند و برای گرفتن حق خود در ارگانها تصمیم گیرنده  بر سرنوشت زن و مرد افغان پا پیش نگذارند و حضور خود را در عمل برای همه افغانها توام از زن و مرد به نمایش نگذارند، گاهی قادر به گرفتن حق مشروع و قانونی خود نخواهند شد.

انتخابات پارلمانی که درین بُرهۀ برای زنان و مردان افغانستان سرنوشت ساز است از زنان پیشرو و پیشتاز کشور میخواهد تا درین کشمکش خود را بنمایانند و نگذارند تا عده ای مردان زن ستیز پای آنان را عقب بزنند و با تعصب و جهالت حق زنان را زیر پا کنند.

زنان افغان باید با تحمل تمام مشقات و از خود گذری جانی درین انتخابات خود را کاندید کنند و راه شان را به سوی پارلمان باز نمایند، زیرا در پارلمان است که از هر جایی بهتر و پرحجم تر میتوانند در دفاع از حق شان آواز شان  را بر آرند ودر برابر آنانیکه زن را به عنوان انسان نمیشناسند و میخواهند تا این نیم پیکر اجتماع در کنج خانه ها محصور و زندانی باشند، بایستند و اجازه ندهند که این مردان با مقدرات آنان بازی کنند.

 در شرایط کنونی که افغانستان در لحظات حساسی قرار دارد و این حساسیت تنها متوجه مردان نه که برابر مردان متوجه زنان هم میباشد،  در صورتیکه  زنان به اصالت شان توجه لازم نکنند و تلاش برای رفتن به ولسی جرگه با تمام موانع و مشلاتی که بر سر راه شان هست را متحمل و به این خواست همنوعان شان پاسخ مثبت ندهند، برای پنج سال دیگر این مهمترین رکن و یکی از سه قوۀ دولت را از دست خواهند داد و مصایب شان بیشتر خواهد شد.

 

به اشتراک بگذاریدShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد

تا اکنون هیچ کامنت وجود ندارد